Welkom!!

Beste Bezoeker,

Welkom op mijn blog waar ik vanaf april 2011 over meerdere van mijn hobby's heb geblogd. In juni 2015 heb ik een nieuwe start gemaakt, vanaf nu zal mijn blog vooral over dieren gaan. Ook heb ik een Facebook pagina, Jenny's Pics waar ik foto's en filmpjes plaats.
Heeft u opmerkingen of vragen? Mail dan naar welkomoploekje16@hotmail.com. Veel plezier!

Tot ziens,
Jenny.

dinsdag 30 oktober 2012

2 collage's gehad!!

Terwijl ik zelf helemaal niet meer trouw collage's maak voor bijzondere reacties krijg ik toch heel regelmatig mooie bedankjes in de vorm van prachtige collage's!! Zo maakte Stephanie of Carolien er eentje omdat ik de 200e reactie op hun website over prins William & prinses Catherine plaatste. Hartstikke leuk!! Dank jullie wel!!

In mijn mailbox vind ik tegenwoordig ook nog al eens een verrassing. Soms een complimentje van een bezoeker, dan weer een bedankje. Nu ontdekte ik deze leuke collage met foto's van een eekhoorntje. Deze heb ik gekregen van Corina, haar website over prinses Máxima heb ik nog niet zo heel lang geleden ontdekt. Maar ik zou zeggen: ga ook eens een kijkje nemen en laat een reactie achter. Dank je wel voor dit leuke blijkje van waardering!!

maandag 22 oktober 2012

Uit de oude doos (11)

 Deze collage's heb ik gemaakt voor de verjaardag van ijsbeer Eric op 8 december 2010. Hij is geboren in 1993, hoopt eind dit jaar dus 19 te worden. Inmiddels woont Eric al bijna 4 jaar in Diergaarde Blijdorp. Daar werd op 6 december 2010 zijn zoon Vicks geboren; totaal heeft Eric 6 zonen en 2 dochters voortgebracht. In de toekomst wordt hij hopelijk nog eens vader!

vrijdag 19 oktober 2012

Loekie 8 juni 2002- 19 oktober 2007

Alweer 5 jaar geleden dat Loekie werd doodgereden..

19 oktober blijft voor mij toch een speciale dag, hoewel ik vijf jaar geleden nog van niets wist. Pas op 24 oktober ging ik alarm slaan.. omdat hij wel heel lang op stap was. Al snel kwam er een reactie: een mevrouw wist te vertellen dat ze een gestreepte kater dood had zien liggen, langs de weg, vlakbij een basisschool. Na contact met de gemeente wist ik het zeker. Zij hadden namelijk een foto gemaakt van hoe ze hem aangetroffen hadden.. Puntgaaf, alleen bloed uit zijn bekje. Een schrale troost: waarschijnlijk is hij in één klap dood geweest! Maar daar had ik niets aan.. ik kwam in een diep, diep dal terecht.
Gedicht 24 oktober 2007.
Waar ben je, mijn vriend?
Ik heb je toch altijd gediend?
Jij bent alles voor mij.
Is dat nu voor altijd voorbij?
 
Je mooie vacht met strepen,
je leuke staart waar je mee kon dwepen.
Je ogen zo vol van liefde en trouw;
je kop waarmee je zei: "Wat nou?"
 
5 jaar ben je bij me geweest,
van mij hield je het allermeest.
Ik kon bij jou lachen en huilen;
jou zou ik voor niemand willen ruilen.
 
Misschien had je reden om me in de steek te laten,
maar wie vult nu mijn vele gaten?
Ik heb vorig jaar hetzelfde gedaan,
maar ik ben terug naar huis gegaan.

(Ik heb bijna een jaar in een pleeggezin gewoond, in die tijd zag ik Loekie erg weinig.)
Lieve Loekie, ik wil weten hoe het met je is;
Jij moest eens weten hoe zeer ik je mis!
Wat is je overkomen lieve Loek,
waar moet ik naar je op zoek?
 
Ik had je vanaf mijn elfde jaar.
Jij en ik: Wij hoorden bij elkaar.
En nu ben je zomaar weg;
je maakt me van streek, zeg!
 
Loekie: ik hou van jou,
waar ben je nou?
Wat is er met je gebeurd?
Wie heeft er aan jouw koppie gezeurd?
 
Heb je een vriendinnetje ontmoet?
Of houd een andere kater je zoet?
Ben je aangereden of gevangen?
Of zoek je prooien in donkere gangen?
 

Ik mis je, kom toch terug!
Lieve Loek, versterk onze brug!
Jij hoort bij mij en bij ons thuis,
Ik smeek je: kom terug naar huis!
 
Je naam heb ik al honderd maal geroepen,
moet ik je alleen zoeken of in getroepen?
Ben je richting bos of weilanden gelopen,
ben je al bevroren en heb je al van regen gedropen?
 
Heb je dan geen honger of vang je wel iets,
al liet je je maar even zien, nu weet ik niets!
Ik heb al 5 dagen geen teken van leven,
moet ik naar de politie om je aan te geven?
 
Ben je gestolen of meegenomen?
Ben je geschoten of onder een auto gekomen?
Leef je nog of.. ben je dood?
Ben je nog zo mooi als anders of ben je rood?

woensdag 17 oktober 2012

Verliefd op Estelle!

De herfst is een bijzonder seizoen. Het heeft veel moois, zoals de verkleurende bladeren en de paddestoelen. Maar het heeft ook iets treurigs: het afvallen van het blad, de sombere dagen en de regen & wind. Zelf zit ik momenteel niet goed in mijn vel, het is een combinatie van oorzaken, maar het lijkt ook of ik een najaarsdepressie heb. Natuurlijk zijn er veel meer mensen die daar last van hebben, maar daarom is het nog niet minder vervelend. Ik vind het heel erg naar dat ik niet kan werken; houdt mezelf bezig met veel, heel veel, hobby's, waaronder bloggen. En van deze foto's van Estelle werd ik wel even blij!
 Prinsesje Estelle is inmiddels alweer een baby van bijna 9 maanden. Op deze leeftijd is zij zeer onderzoekend naar alles om haar heen, wil ze alles in haar mondje stoppen.. Dus ook herfstbladeren zijn niet veilig :) Het prinsesje blijkt een vrolijk meisje, mogelijk is ze wel al wat eenkennig, maar daar is op deze foto's niets van te merken.
 Papa Daniël wil graag oefenen met zijn dochtertje om stapjes te leren zetten. Sommige baby's kunnen dat al heel snel, maar of Estelle al zover is?? Wat duidelijk is, prinses Victoria en prins Daniël zijn dolgelukkig met hun kleine meisje. Als kaboutertje met haar puntmutsje op tussen de bladeren is ze ook om verliefd op te worden!!

maandag 15 oktober 2012

Afscheid IJsberen 2012/2013

Afscheid van ijsberen Vicks, Siku & Sesi.

Het is voorbij.. alledrie de ijsberen zijn verhuisd naar andere dierentuinen. Daarom maak ik hier een blog van, zodat ik ter zijner tijd weer een andere pagina kan maken.
7 maart 2013:
Siku is gisteren vertrokken naar Zoo La Fleche in Frankrijk. Het vertrek van de tweejarige ijsbeer is gelukkig goed gegaan. De medewerkers van de Zoo hebben Siku in Ouwehands Dierenpark Rhenen opgehaald. Hij zal daar de 22-jarige ijsbeerdame Katinka gaan vergezellen. Een leuk detail is het feit dat Katinka oorspronkelijk ook uit Nederland komt. Zij werd in 1990 geboren in Diergaarde Blijdorp..
De foto's in de bovenstaande collage's zijn allemaal gemaakt in de afgelopen winter. Het was best bijzonder dat Siku nog steeds bij zijn moeder was, zeker omdat hij langzaam aan groter gegroeid was als de volwassen ijsbeervrouwtjes. Siku heeft in elk geval nog een goede Hollandse winter gehad, met veel sneeuw, wat hem steeds veel energie gaf :) Of Siku en Katinka samen nog jongen gaan krijgen betwijfel ik. Katinka is al behoorlijk op leeftijd en heeft naar mijn weten nooit voor nakomelingen gezorgd. Eer Siku geslachtsrijp is gaat er nog wat tijd voorbij.. Maar zeg nooit- NOOIT!
5 maart 2013:
 Opeens toch nog onverwacht komt het afscheid van ijsbeer Siku eraan. Als het allemaal volgens planning verloopt zal hij morgen uit Ouwehands Dierenpark vertrekken. Ik vind het denk ik nog lastiger om afscheid van Siku te nemen, als in oktober van Vicks & Sesi. Dit komt doordat ik me in de afgelopen periode nog meer aan deze ijsbeer ben gaan hechten, hoe raar dat ook klinkt. Want natuurlijk is Siku hartstikke gevaarlijk! Ook ben ik afgelopen zaterdag nog bij hem geweest, niet met het idee dat ik 'm voor het laatst zou zien. Terwijl ik dat maanden geleden wél had.
Ik heb mijn ogen een beetje gesloten voor het feit dat het echt tijd is dat Siku gaat vertrekken. Hij is inmiddels 2 jaar en 3 maanden oud; in het wild ook ongeveer de leeftijd dat de jonge ijsberen 'op zich zelf' gaan. In dierentuinen zijn ijsberen eerder volwassen; vandaar dat Vicks en Sesi al ruim voor hun tweede naar Zweden konden verhuizen. Voor Siku was er geen plekje in een andere dierentuin, zolang heeft hij nog bij zijn moeder Freedom, oma Huggies en halfbroertje/oom Luka en halfzusje/tante Lynn kunnen blijven.
De laatste tijd is Siku wel een echte puber geworden. Hij daagt de oudere beren graag uit voor een krachtmeting en is minder actief. De ene keer ligt Siku eigenlijk de hele tijd dicht tegen zijn moeder aan te slapen, de andere keer is hij continu aan het stoeien en spelen. Siku is groter dan de volwassen vrouwtjes en groeit nog steeds. Al op jonge leeftijd is het verschil in grote te zien, als de ijsbeertjes ongeveer een halfjaar oud zijn, krijgt het mannetje een groeispurt.
Op de foto's in deze collage zie je linksboven en rechtsonder foto's van Siku als bijna eenjarige ijsbeer, op de andere foto's is hij dik anderhalf. Als jonge ijsbeer was Siku heel veel voor de grote ramen van het verblijf te vinden, onder water dook hij dan naar bijvoorbeeld mijn tas, maar ook kinderen, paraplu's en honden vond hij erg interessant! Als halfwas ijsbeer werd Siku steeds meer een moederskindje, hij wilde altijd graag bij Freedom drinken en kon dan net zolang in haar buurt blijven zeuren tot hij zijn zin kreeg. Verder kon Siku uren stoeien met zijn zusje Sesi én de kleintjes..
In mei 2012 mochten moeder Freedom en haar jongen Siku & Sesi samen met moeder Huggies en haar jongen (toen nog naamloos) in één verblijf. Dit leverde geweldige actiemomenten op.. Als de beide tweelingen niet met elkaar aan het spelen waren, was er wel een grote met de kleintjes bezig.. Siku was het meest sociaal, Sesi wat meer op zichzelf, maar ook regelmatig te porren voor een waterballet of stoeipartij!
6 december 2012:
IJsbeer Vicks is nu echt geen ijsbeerTJE meer.. Op 6 december werd hij 2 jaar. De foto rechtsboven is gemaakt tijdens het feestje voor zijn eerste verjaardag!
25 november 2012:
Allereerst vierde Sesi haar tweede verjaardag op deze dag. Broer Siku is nog steeds in Ouwehands Dierenpark, de plek waar de tweeling op 25 november 2010 geboren werd.
 In Orsa Berenpark hadden de verzorgers een speciale verrassing voor de twee jonge beren. In de speelvijver hadden zij wat tonnen laten drijven als verrijking. Als Vicks buiten komt heeft hij in de gaten dat vanaf de brug foto's worden gemaakt. Daarom loopt hij die kant op, in plaats van naar de vijver met nieuw speelgoed te gaan! Sesi liep wel richting het water maar als ze ziet dat Vicks gaat poseren komt zij ook snel zijn kant uit. En zo kunnen wij weer genieten van twee prachtige ijsberen in een winterlandschap..


24 november 2012:
 Het was lunchtijd voor Vicks en Sesi. Boterhammen, brokjes, eieren, vlees en vis stonden er op het menu. Sesi is verzot op vlees en toen Vicks even niet op lette, pakte ze zijn deel snel weg. Maar we hoeven ons geen zorgen te maken hoor, later heeft Vicks toch nog een stukje gekregen! Gelukkig vindt Vicks vis ook erg lekker.

21 november 2012:
Vandaag is Vicks' moeder Olinka jarig, zij werd 20 jaar geleden geboren in de Zoo van Keulen. 

Nieuws uit Zweden, 17 november 2012:
Orsa Berenpark laat weten: "Vicks en Sesi doen het prima. Ze hebben zich snel aangepast aan de koude Zweedse winter en spelen met grote ijsblokken in het water. De sneeuw die de laatste weken gevallen is, is weggesmolten, maar er komt snel nieuwe. Ze lijken echt van elkaar te genieten, ze spelen, eten en slapen samen!"

3 november 2012:
Fantastische foto's, gemaakt door Stefan Timmermans, o.a. verzorger van de ijsberen in Diergaarde Blijdorp. Hij was van 31 oktober tot 2 november in Zweden.. Ontzettend bedankt voor het mogen gebruiken van deze sfeervolle platen..
Volgens mij hebben Vicks en Sesi het geweldig daar in Zweden! Een uitgestrekt verblijf en dan ook nog sneeuw.. En gelukkig gezelschap van elkaar. Want Vicks was altijd samen met zijn moeder en Sesi met haar oma, moeder, broer, halfbroertje & halfzusje.. Voor Vicks wel erg leuk, een leeftijdsgenootje om mee te spelen!!
 Zoals ik eerder al schreef zijn Sesi en Vicks onafscheidelijk. Ze doen alles samen! Op de collage hier direct boven zien we Sesi lekker rollen in de sneeuw. Vicks heeft de sneeuw ook in z'n vacht zitten, want in de sneeuw rollen is heel anders als in de modder...
 Het is geweldig om te zien dat de ijsberen het zo goed hebben. Ik hoop dat Siku ook een goed plekje krijgt als hij aan de beurt is om te gaan verhuizen..

1 november 2012:
Lees op Aline's blog een verhaal over de verhuizing van Vicks. Het begint zo: Ik ben een ijsbeer. Een hele grote al.. en ik heb een lieve mama. Een papa heb ik ook. Maar daar kan ik alleen naar kijken. In mijn verblijf heb ik een zwembad. Mmm...daar kan is zo lekker in duiken ! Ik heb ook stenen in mijn verblijf. Een tijdje terug liet ik perongeluk een grote steen uit mijn poten vallen. Ploep, zo tegen de ruit aan ! O, oh ! De hele ruit was stuk en ik was een puber beer ! Wat dat nu precies betekend ??

En.. nieuws uit Orsa Berenpark:
Vrij vertaald, "Vicks en Sesi zijn nu een week samen in hun nieuwe behuizing, waar ze genieten van elkaars gezelschap en de sneeuw. Ze gaan zelden uit elkaar en "the big guy" Vicks doet alles na wat "little girl" Sesi doet. Hij wil eten van haar eten en precies op dezelfde plek zijn als zij, maar Sesi lijkt daar niet veel aandacht voor te hebben. Het is onmogelijk om niet van deze twee charmeurs te houden!"
Tja, Sesi is grote broer Siku gewend natuurlijk..
25 oktober 2012:

Het gaat goed tussen Sesi & Vicks!!

Een foto die ik maakte naar aanleiding van de eerste geruchten over het koppelen van Sesi en Vicks.
 Sesi met haar kop op Vicks, lekker dicht tegen elkaar aan..
Al is Sesi iets ouder, Vicks is een stuk groter. Mannetjesijsberen worden ook veel zwaarder dan vrouwtjes, dus Vicks is ook zeker nog niet volgroeid.
 'Onze' beren maken het gelukkig goed, ze lijken prima met elkaar op te kunnen schieten en ontdekten samen het verblijf. Deze foto's zijn van de Facebookpagina van Orsa Bjornpark.


23 oktober 2012:
Vicks en Sesi zijn aangekomen in Orsa Berenpark, Zweden. Volgens eén van de chauffeurs is de 26 uur durende reis goed verlopen. De beren hebben zelfs al een frisse neus gehaald in het voor hen nieuwe verblijf! De foto's met heel veel dank aan de chauffeur van Ekipa.) 
Controle onderweg: gaat alles nog goed met Vicks en Sesi?



Sesi verruilt de kist maar al te graag voor het voor haar vertrouwde gras!


22 oktober 2012:
Het transport is begonnen! Alle voorbereidingen zijn goed gegaan, Vicks is op weg naar Zweden. Eerst zijn ze Sesi op halen in Rhenen. Daarna duurt de reis nog 24 uur. Of Siku ook vandaag vertrekt is me niet duidelijk, misschien is hij later aan de beurt. Moeder Olinka roept om haar zoon, ze mist hem nu wel. Luister naar de audiofragmenten. Een afscheidsfilmpje.


Een week voor vertrek:
Maandag 22 oktober aanstaande is een spannende dag. Dan gaan namelijk ijsbeer Vicks uit Diergaarde Blijdorp en ijsbeertweeling Siku & Sesi uit Ouwehands Dierenpark op transport. Omdat ik alledrie de ijsberen al vanaf hun geboorte gevolgd heb wil ik een speciale pagina maken als afscheid. Als alles goed gaat zullen Vicks en Sesi de winter doorbrengen in Orsa Björnpark in Zweden. Siku gaat naar de Zoo van Warschau. Siku en Sesi werden geboren op 26 november 2010 en Vicks op 6 december 2010.

 In deze collage foto's van Vicks toen hij nog een heel klein ijsbeertje was.
Siku en Sesi zijn inmiddels hele grote beren, maar ze drinken nog graag bij moeder Freedom.
Ook Vicks is nog een moederskindje..

Siku en Sesi in het voorjaar van 2011..
In het najaar ontdekten de kleine ijsbeertjes de ramen. Ze waren erg nieuwsgierig naar honden, mensen en vooral tassen..


Afscheidsbezoekje aan Vicks, maandag 15 oktober.
 Vicks maakte er een feestje van, het laatste bezoek aan mijn ijsbeervriend zal ik niet snel vergeten. Hij was ontzettend actief. Zich lekker zwartrollen, met de kuip op de kop en daarna een duik het water in!!
 Vicks vermaakte zich kostelijk met zijn zwarte ton, vroeger een plantenkuip. Inmiddels heeft hij er zoveel gaten in gebeten dat hij er met zijn snuit door heen past!
 Na een tijd te hebben gespeeld met zijn ton werd Vicks getrakteerd op een ijsvistaart. Met zijn buit zwom hij nog even rond voor hij de kant op kwam.
 Daarna waren Vicks en zijn moeder Olinka een hele tijd bezig met het verorberen van hun vistaart. Ondertussen heb ik met de verzorger staan praten, die me uitlegde hoeveel voorzorgmaatregelen er genomen worden om er voor te zorgen dat het transport goed zal gaan.

 Diverse kraaien en meeuwen aasden op de vis in de ijstaart van Vicks, maar Vicks was mans zat om ze weg te jagen als ze té dichtbij kwamen!!
 Na een tijdje ging ik voor de allerlaatste keer langs Vicks. Hij had waarschijnlijk net even bij zijn moeder gedronken en was er nu lekker bij gaan liggen.
 Olinka waakte over haar zoon, maar stak daarbij haar tong uit, want natuurlijk kon Vicks prima op zichzelf passen :)
 Gelukkig werd Vicksie nog eventjes wakker, zodat ik hem gedag kon zeggen en een hele goede toekomst kon toe wensen! Ik hoop dat hij later vader gaat worden van heel veel schattige ijsbeerbaby's!

Hoe verder?

Het blijft zo lastig. Ik weet gewoon niet hoe ik verder wil met mijn blog. Maar eigenlijk ook niet hoe ik het nou moet doen met mijn foto...