Welkom!!

Beste Bezoeker,

Welkom op mijn blog waar ik vanaf april 2011 over meerdere van mijn hobby's heb geblogd. In juni 2015 heb ik een nieuwe start gemaakt, vanaf nu zal mijn blog vooral over dieren gaan. Ook heb ik een Facebook pagina, Jenny's Pics waar ik foto's en filmpjes plaats.
Heeft u opmerkingen of vragen? Mail dan naar welkomoploekje16@hotmail.com. Veel plezier!

Tot ziens,
Jenny.

vrijdag 31 oktober 2014

Netgiraffen in Diergaarde Blijdorp (1)


Het is iets heel bijzonders wat giraffen met mij doen. Een poosje naar deze gracieuze, statige dieren kijken geeft me altijd rust. Ze staan vaak vredig bij elkaar te eten. Als ze je aankijken met hun prachtige ogen met de kenmerkende wimpers, dan ben je verkocht. In de dierentuin waar ik het meest kom, Diergaarde Blijdorp, zijn de afgelopen maand weer twee girafjes geboren. Dit bracht me erbij om een mooie blog over hen te maken. Ik heb me in de afgelopen jaren verdiept in de giraffen-groep van Rotterdam en kan ze inmiddels zo goed als allemaal uit elkaar houden. Blijdorp houdt 1 van de 9 giraffen ondersoorten, de netgiraffe. In Nederland heeft ook Artis in Amsterdam een fokgroep van deze giraffen en er wonen nog 2 netgiraffen in de mannengroep van Dierenpark Amersfoort.



Het eerste jonge girafje dat ik in Diergaarde Blijdorp heb zien opgroeien is  het vrouwtje Doris. Op de collage is zij rechtsonder in beeld. Doris werd geboren op 3 april 2010, de foto is gemaakt op 30 april. Ze is het eerste girafje wat in het nieuwe verblijf ter wereld kwam. Officieel het Savannehuis genaamd, maar door mij - en anderen-  'de Ui' genoemd. Het tweede girafje wat ik meemaakte was het mannetje Jani. Hij is op de foto (rechtsboven) nog maar nauwelijks een dag op de wereld! Kimberley volgde in het zelfde jaar op 6 september, zij was op de foto (linksboven) een dag of 11 oud. Jani & Kimberley trokken naar elkaar toe en op 1 oktober maakte ik de foto rechtsonder van de twee laatste nazaten van giraffeman Fehari (Fahari). Hij vertrok namelijk op 18 oktober naar de Olmense Zoo in België, waar hij helaas nog maar enkele maanden heeft geleefd.

Het was nu aan Banio om voor nageslacht te gaan zorgen. Als bijna tweejarig mannetje kwam hij in de zomer van 2009 vanuit Tsjechië naar Rotterdam. Hij moest dus nog behoorlijk groeien en pas na een jaar of 2 begon hij Fehari uit te dagen en volgden er 'nekgevechten'.  Banio heeft na het vertrek van de grote fokman al snel de vrouwen weten te veroveren en zo volgde er in het voorjaar van 2013 een geboortegolf: dochters Chloë (19 maart) en Vera (28 mei) & zonen Fabian (8 april) en Tijn (19 april) kwamen ter wereld. Het enige probleem voor Banio was dat er toen geen vruchtbare dames meer over waren om mee te paren! In deze blog komen eerst de girafjes Chloë en Tijn aan de orde, op bovenstaande foto's zijn ze allebei nog maar pas op de wereld..

Giraffe Marianne.



Ze is zelf op 30 augustus 2002 in Rotterdam geboren als dochter van Josike en Mark. Giraffe Marianne, vernoemd naar een van de dierenartsen van de Diergaarde. Met een jaar of 3 is een giraf volwassen en de draagtijd bedraagt ongeveer 15 maanden.. dus op 17 november 2006 werd Marianne voor het eerst moeder. Ze kreeg een levenslustige dochter, Esta en alles ging goed. Maar toen haar tweede dochter Cristel geboren werd liet Marianne haar niet of nauwelijks drinken en daardoor verzwakte Cristel enorm. Gelukkig konden de verzorgers opgelucht ademhalen nadat bleek dat alles goed ging met Marianne's derde dochter, Doris. Rond de vierde telg, Kimberley, waren wat zorgen vanwege een navelontsteking, maar het girafje dronk prima. In maart 2013 volgde een vijfde dochter, Chloë die ook perfect groot gebracht werd door Marianne. En op 23 oktober 2014 heeft Marianne een zoon gekregen met de klinkende naam 'Jimbo.' (Esta staat niet genoemd in de collage omdat ik haar nooit heb meegemaakt.)

Giraffe Cristel.


Op 26 juli 2008 werd giraffe Cristel geboren, als dochter van Fehari en Marianne. Helaas ging het niet goed met haar, ze was zo slap als een vaatdoek. Een infuus pepte haar wat op en omdat bleek dat haar moeder haar niet liet drinken probeerden de verzorgers haar bij te voeden met de fles. Dat hielp Cristel in de benen zodat ze zelf op zoek kon gaan naar melk.. Die vond ze bij Tipsy, een wat oudere giraffe, die zelf een jong (Marco) had rondlopen van 2 jaar oud. Een girafje drinkt ongeveer 6 tot 12 maanden bij zijn moeder, maar vaak proberen ze ook als ze wat ouder zijn nog mee te 'snoepen'. Tipsy vond het prima als Cristel langs kwam voor een melkbeurt en na een maand was ze dan ook al 7 kilo aangekomen. Moeder Marianne keek nauwelijks naar haar dochter om. Toch heeft Cristel zelf een prima start gemaakt als moeder. In april 2013 kreeg ze haar zoon Tijn en inmiddels heeft ze op 9 oktober 2014 een dochter gekregen, Zoë.

Giraffe Chloë.

 Chloë is de oudste dochter van Banio en dus het vijfde kind van Marianne. Zij werd geboren op 19 maart 2013 na maanden wachten op een geboorte bij de giraffen. Nog geen maand na dat Chloë ter wereld kwam mocht zij een halfbroertje verwelkomen, Fabian. Zo kon het tweetal samen het buitenverblijf gaan verkennen! Chloë vond dat best spannend en het duurde even voor zij zich rustig genoeg voelde om buiten bij haar moeder te drinken. In de weken die volgden kwamen er nog 2 andere speelkameraadjes bij en zo konden zij met elkaar opgroeien. Chloë zocht altijd wel gezelschap bij haar halfbroers en halfzusje. Ze groeide uit tot een prachtige jonge giraffe-dame en is op 8 september verhuisd naar de Zoo van Beauval in Frankrijk. (Ik zag Chloë voor het eerst op 25 maart 2013 en voor het laatst op 6 september 2014.)

Giraffe Tijn.

 Tijn is de naam van het eerste kind van giraffe Cristel, voor vader Banio is hij de derde telg. Op 19 april 2013 werd dit krachtige girafje geboren. Hij moest nog een tijdje apart staan met zijn moeder, zoals gebruikelijk na de geboorte van een girafje. Zodat het zeker was dat de band tussen moeder en kind goed zat en hij zelf de melk binnen kreeg. Tijn groeide er prima op en al snel mocht hij ook de buitenwereld verkennen en natuurlijk kennismaken met zijn halfzus Chlöe en halfbroer Fabian. Na anderhalve maand kwam daar nog halfzusje Vera bij. Tijn's ene hoorntje stond wat scheef en daardoor was hij een tijd prima te herkennen. En natuurlijk was zijn vlekkenpatroon ook weer anders als die van de andere jonge girafjes. Ook Tijn is verhuisd op 8 september, naar een dierentuin in Israël, waar hij inmiddels redelijk goed is opgenomen in de groep. (Ik zag Tijn voor het eerst op 22 april 2013 en voor het laatst op 6 september 2014.)

Girafje Zoë.


Al maanden geleden was ik er van op de hoogte dat er in het najaar zeker wel weer een of meer girafjes op komst waren in de Blijdorper groep. En naarmate de zomer vorderde verschenen er steeds rondere buiken en ook waren er 'uiers' zichtbaar. Welke giraffe zou als eerste moeder worden? Het werd Cristel.  Ze zette op 9 oktober en schitterende dochter op de wereld, de derde voor Banio: Zoë. Het ging zo goed met het girafje dat er meteen dezelfde dag al 'kraambezoek' langs mocht komen. Ik moest iets langer wachten, maar op 14 oktober kon ik gaan kijken en dat hield ik een hele poos vol. Wat is het toch prachtig, zo'n pasgeboren girafje. Ik was ook getuige van een liefdevol moment tussen haar ouders. Het maakte Banio (bovenste collage, linksboven) helemaal niet oud dat Cristel (bovenste collage linksonder) nog apart stond. Hij stak zijn lange nek gewoon door het grote gat in het hek heen om haar te knuffelen (foto in de bovenste collage rechtsonder)..

Girafje Jimbo.

Zelf had ik eigenlijk gedacht dat Marianne de eerste zou zijn die weer een jong ter wereld zou brengen. Maar Marianne werd de tweede in de rij, op 23 oktober schonk zij het leven aan haar zesde kind en dit keer een zoon! Voor Banio is het eveneens zijn zesde nakomeling (zijn derde zoon).Het girafje werd vernoemd naar een verzorger, Jimbo klinkt net zo stoer als hoe het mannetje rond stapt in het binnenverblijf. Overigens duurde het een hele tijd voor ik hem zag staan, maar moeder Marianne moedigde hem aan in de benen te komen en daarna nam Jimbo eerst eens tijd voor 'de melkbar'. Dit girafje zag ik voor het eerst op 28 oktober, net als Zoë was hij 5 dagen oud. Toch was er een verschil: Jimbo's hoorntjes lagen nog schattig plat op zijn koppie. Marianne stond overdag apart, met haar dochter Cristel, kleindochter Zoë en zoon Jimbo. 

 Dit kwam doordat het weer niet zo goed was en de rest van de giraffen daarom ook de beschikking over het binnenverblijf moesten hebben. Aan het einde van de middag konden de deuren dicht en mochten alle giraffen bij elkaar. Zoë zocht haar halfbroertje Jimbo op en zo kon ik de eerste foto's van het tweetal maken. Nu is Zoë nog iets groter, maar dat zal Jimbo snel gaan inhalen. Zoë dartelde door de stal en keek nieuwsgierig omhoog naar waar de andere giraffen hooi vandaan haalden, daar kon ze echt niet bij.. Zoë's hoorntjes staan inmiddels fier overeind. Jimbo lag alles rustig te bekijken maar toen hij uiteindelijk wat ging rond lopen kwamen alle andere giraffen even aan hem snuffelen. Wat zijn het toch mooie dieren! Ik verheug me er op om dit tweetal te zien opgroeien en natuurlijk helemaal op de verdere babygirafjes die er nog geboren gaan worden..

zaterdag 18 oktober 2014

Prinses Estelle groeit op..

Het Zweedse prinsesje Estelle is een vrolijk peutermeisje. We zien haar heel regelmatig en daarbij word helemaal duidelijk dat het een spontaan, parmantig kindje is. De afgelopen periode waren er de volgende hoogtepunten in haar leventje:

Een officiële opdracht:
Prinses Estelle (2) heeft de titel hertogin van Östergötland en op 17 mei ging ze op bezoek in deze provincie. Eerst bezocht het gezin het kasteel van Linköping, waar een ruimte is vernoemd naar het prinsesje, de Hertogin Estelle-salon. Daarbij nam het meisje bloemen aan van een leeftijdsgenootje uit het publiek. Vervolgens opende Estelle die dag een sprookjespad, dat vlakbij een meer ligt. Ze bleek al heel zelfstandig te zijn en wandelde vrolijk voor haar ouders uit bij de bezichtiging van het pad, door de natuur, waarlangs diverse sprookjesdieren staan. Zo vond ze de gekroonde kikker erg interessant. Tijdens een toespraak vermaakte het prinsesje zich prima op een 'schommelzwaan,' de knobbelzwaan is de vogel die 'symbool' staat voor Östergötland.




Nationale Feestdag & Doop Leonore:
Op 6 juni 2014 is de Nationale Feestdag in Zweden. Prinses Estelle poseerde in de traditionele klederdracht in de tuin bij het Haga Paleis. Later op de dag, rond 18:00 uur, maakte ze met haar ouders een rijtoer in een koets en zwaaide vrolijk naar alle publiek. Twee dagen later stal het meisje de show tijdens de doop van haar nichtje Leonore. Ze had een prachtige eigen stoel en zat daarin keurig met de doopliturgie in haar handen. Toen het haar wat begon te vervelen ging ze even staan, maakte een dansje en bekeek wat boekjes bij haar moeder op schoot. (Foto's Nationale Feestdag: Kate Gabor.)

Verjaardag kroonprinses Victoria:
Daar is Estelle altijd de ster, wat doet ze haar naam toch eer aan! Op 14 juli vierde haar moeder traditiegetrouw haar 37e verjaardag op het eiland Öland, bij het koninklijke zomerverblijf. Natuurlijk was het kleine prinsesje daarbij ook aanwezig en ze genoot van alle drukte. Ze zag er schattig uit in haar jurkje, eerder gedragen door tante prinses Madeleine. Ook zagen we voor het eerst een paardenstaartje in het haar van Estelle. Samen met papa probeerde Estelle bellen te blazen, ze droeg een prachtige bloemenkrans in het haar en rende over het grasveld, kortom: wat was ze weer fotogeniek!


Drie generaties op de foto: 

Begin juli werden er foto's vrijgegeven met daarop koning Carl Gustav, zijn dochter kroonprinses Victoria en zijn kleindochtertje prinses Estelle. Zij brachten een bezoek aan het park Skansen (openluchtmuseum) in hartje Stockholm. In het dierentuin gedeelte bezochten zij de kinderboerderij waar het prinsesje de geitjes aaide en een ritje op een pony maakte. Verder bekeken ze nog andere dieren, zoals de lori-papegaaien. (Foto's: Kungahuset.se)

Voor het eerst naar de 'Voor'-school:

25 augustus ging er een nieuw hoofdstuk beginnen in het leven van prinses Estelle. De twee en half jarige peuter werd door haar vader en moeder weg gebracht naar Äventyret 'Het Avontuur', een peuterspeelzaal. Het belangrijkste motto van de school is 'weer of geen weer', wat inhoud dat de kinderen veel naar buiten gaan om een natuurgevoel te ontwikkelen. Estelle was niet onder de indruk van alle pers die haar opwachtte en zwaaide naar hen. 


maandag 13 oktober 2014

Confrontatie met het verleden.


Ik kwam een gedicht tegen en ik typte het over. Zo, dat was confronterend. Gelukkig is het pesten op de deeltijd maar zeer kortstondig geweest. Toch worstel ik nog altijd met mijn negatieve zelfbeeld. Niet raar als je kijkt naar hoe lang en hoe vaak ik vroeger gepest werd.
Let op: dit kan confronterend zijn!

22 mei 2008.
Ze moeten me altijd hebben.
Niet eerlijk gewoon!
Op de basisschool, in de buurt.
Op het voortgezet onderwijs, in de trein.
En nu ook nog op de deeltijd.
Daar was ’t altijd veilig.
Maar nu niet meer.
Ik lig er wakker van.
Voel me gekwetst en meer dan dat.
Wat doe ik toch verkeerd?
Nu heb ik me wel heel erg bezeerd!

Met mij valt niet te praten.
Ik ben kanker, een eikel, een idioot.
Luister nooit; stop altijd te laat.
Ik ben een kankermongool.
Maar iemand met kanker gedraagt zich tenminste nog normaal.
Dan zeggen ze: beter gekwetst door de waarheid dan getroost met een leugen.
Ik ben stom en stink verschrikkelijk.
Mijn verstand zit in mijn reet en daarom stinkt het zo.
Wat doe ik toch verkeerd?
Dit alles heeft me wél bezeerd!


Er is niets goed aan mij.
Die tijd is inmiddels voorbij.
Ik ben te dik en zie er niet uit.
Ik ben een monster en een flapuit.
Mijn kleren zijn vies.
En ik ben totaal niet precies.
M’n haar zit nooit leuk genoeg.
En het is lang geleden dat ik me goed gedroeg.
Niemand vind me leuk.
Mijn eigenwaarde heeft een flinke deuk.
Wanneer ben ik normaal?
Ik heb het gevoel dat ik altijd faal!
Meestal heb ik een grote mond.
Maar soms ben ik té bang, dat is niet gezond.
Komt het ooit goed met mij?
Misschien als ik mezelf flink snij??


Hoe verder?

Het blijft zo lastig. Ik weet gewoon niet hoe ik verder wil met mijn blog. Maar eigenlijk ook niet hoe ik het nou moet doen met mijn foto...