Rino is 5 jaar geworden op 19/3/2020.

 Het was dit jaar toch wel extra feest, want Rino vierde zijn eerste kroonjaar en dat nadat hij heel erg ziek was geweest. Een week nadat we Spook verloren waren we heel bang dat we ook Rino kwijt zouden raken. Op 1 dag zijn we 3 keer met hem naar de dierenarts geweest en dat terwijl hij daar zo ontzettend bang was. Zelf zat ik er helemaal door heen en was in paniek, wat als alle katten ziek zouden worden? De symptomen kwamen namelijk overheen met die van Spook. Dagen leefde ik tussen hoop en vrees maar er kwam een wending! 

Dit bericht bekijken op Instagram

Helaas is er een nieuw patiëntje. Rino heeft veel last van zijn darmen. Het begon op te vallen dat hij moeizaam liep en niet wilde eten. Ik had gisteren sterk afwijkende poep gevonden en nu zelf ook gezien dat het bij Rino moeilijk gaat. En er raar uit ziet. Hij kon ook geen goede houding vinden om te liggen. Morgen maar direct langs de dierenarts. Rino is een superschat en hopelijk voelt hij zich heel snel beter. (Eerste 2 foto's vanmiddag.) #Rino15 #kattenvaninstagram

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 20 Feb 2020 om 9:46 (PST)

Dit bericht bekijken op Instagram

Allerzieligst Rinootje is gelukkig weer thuis. En heeft wat gegeten. Hij heeft een injectie gekregen en medicatie. Ook dieetvoer. Hij was helemaal in paniek, in de dierenkliniek maar ook in de reiskist. Vanmorgen was hij weggelopen, gelukkig konden we hem zien liggen in de struiken. We konden er niet helemaal bij, maar gelukkig liep hij toch naar ons toe. Alleen kon hij niet goed zelf lopen, dus grotendeels gedragen. Nu hopen dat hij opknapt! Ik maak mij nog steeds zorgen. #Rino15 #kattenvaninstagram

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 21 Feb 2020 om 1:24 (PST)

Dit bericht bekijken op Instagram

Gelukkig knapt Rino langzaam weer wat op. Hij eet weer een beetje en lijkt minder pijn te hebben. Ik ben ook heel blij dat het uiteindelijk gelukt is om zijn wormkuur erin te krijgen. Pijnstiller lukt goed. Maar het pilletje niet, wat ik ook probeer, hij heeft alles door. Vrijdag was een rotdag voor mij en voor Rino, zie en hoor de filmpjes. #Rino15 #kattenvannederland #kattenvaninstagram #miauwmaatjes Bedankt voor jullie belangstelling en #mooiemiauwmaandag gewenst.

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 24 Feb 2020 om 12:01 (PST)

Rino is inmiddels weer zichzelf, een heerlijk actieve kat, soms wel een beetje stout. Hij plaagt namelijk graag, ook zijn vriendin Mowgli en vriendje Freddie.

Hij is dol op wandelen, achter het vrouwtje en de grote baas aan, maar ook met mij mee. En dan lekker mauwen onderweg.

Ik hou veel van Rino, die op zijn tijd ook graag bij mij op schoot komt en ontzettend hard kan spinnen. En het is ook een prachtig foto model! 

Op 19/3/2015 werd Peukie moeder van een viertal, de eerstgeborene van dit nestje noemden we Rino. (Naar zijn opa Rinus.) Hij werd geboren in het kattengrit! Het was eerst wel even spannend of hij zou worden geaccepteerd. Gelukkig kwam het al snel goed. En is Rino opgegroeid tot een mooie en lieve kater. Nog maar kort geleden is hij heel ziek geweest en waren we bang dat hij er niet door zou komen. Gelukkig is hij toch beter geworden en maakt hij het nu zo goed dat er zeker reden was voor een feestje!

Update maart 2020.

Video: orang-oetan Minggu in Ouwehands.

Hallo,

Mijn blog heeft problemen met het opladen van foto's, ik krijg dan de melding 'door server geweigerd'. Via een omweg kan ik er nog wel afbeeldingen op krijgen. Maar handig is anders. De laatste maand is alles heel anders gelopen dan verwacht. Sinds 5 maart ben ik thuis, eerst omdat ik zelf ziek was. Wat ik precies heb gehad weet ik niet, alle symptomen horen bij corona. Op dat moment was het alleen nog zo, dat iedereen tegen mij zei, dat ik niet in een risico land was geweest. Maar wel in allerlei plaatsen, bijvoorbeeld om naar de dierentuin te gaan en dus volop met het OV gereisd. 

Video: lente in mijn eigen omgeving.

Toen kwamen de corona maatregelen. Omdat ik nog steeds moest hoesten bleef ik zoveel mogelijk thuis. Gelukkig was de koorts weg en voelde ik mij elke dag wel iets sterker. Voor Joepie ben ik steeds op stap blijven gaan, hoe mooier het weer werd, hoe fijner om naar buiten te gaan. Ook in eigen tuin met de andere katten is veel te beleven. Af en toe nam ik mijn camera's mee naar buiten om te fotograferen en filmen. En ik heb het elke dag druk met het verwerken van mijn vele video's.

Dit bericht bekijken op Instagram

Mijn wereldje is momenteel kleiner, omdat ik ziek thuis ben. Wat gelukkig wél kan is genieten van de katten. Zij geven mij afleiding en even samen buiten is het beste medicijn! #jennyskatten #kattenvaninstagram #caturday

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 7 Mrt 2020 om 6:32 (PST)

Dit bericht bekijken op Instagram

Hoe gaat het ondertussen met #PoesJoepie? Nou, een week lang was het mijn enige uitstapje om naar mevrouwtje toe te gaan. Soms was ze alleen, wat meestal de betere voedermomenten zijn. En goed gemutst, vooral als het droog was. Soms was Titus erbij, gelukkig gaat het steeds iets beter om Joepie toch te laten eten. #buurttitus #kattenvannederland #kattenvaninstagram

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 14 Mrt 2020 om 12:38 (PDT)

Het werd steeds een beetje spannender. Eerst waren er nog diverse dierentuinen open, sommigen aangepast, zoals alle binnen verblijven afgesloten of alleen voor abonnementhouders.  Ik hoopte al weken op de komst van de kleine ijsbeertjes van Ouwehands Dierenpark. Toen ik de datum eenmaal wist werd ik rustiger, want dat zou 19 maart zijn, en dan was ik vast wel beter. Maar helaas, alle dierentuinen besloten te sluiten. Ook mijn vrijwilligerswerk bij de kindjes moet ik wekenlang missen.

IJsbeertjes enthousiasme.

Uiteindelijk werd vanwege het mooie weer besloten dat de ijsbeertjes een dagje eerder naar buiten mochten. Gelukkig kwam ik te weten dat de webcams in werking waren en heb ik zo toch mee kunnen genieten. Nog nooit eerder waren de kleine ijsbeertjes al zo groot toen ze voor het eerst buiten kwamen. Ik had hen op 27 of 29 februari toch zeker wel verwacht. Maar dit keer duurde het langer en kon er geen publiek bij zijn. En dat was wel een teleurstelling, want ik had er zo naar uitgekeken om het grote moment mee te kunnen maken.

Spanning bij de knobbelzwanen vlakbij.

Aan de andere kant ben ik wel dankbaar dat ik naar buiten kan, waar de vogels fluiten, de bloemen en bloesem bloeien, het zonnetje schijnt. Ik hoef niet binnen te blijven. Mijn gezondheid is niet zo goed, omdat ik veel medicatie gebruik en een slechte weerstand heb. Dus ik moet tegelijkertijd wel opletten. In alles denk ik toch dat ik op God moet vertrouwen voor de toekomst, in tegenspoed geduldig moet zijn. Ook al is het niet makkelijk. 

Afscheid van lieve poes Spook.

Het is zo snel gegaan, het voelt nog zo onwerkelijk. Mijn lieve vriendinnetje Spook is er niet meer. Ik mis haar enorm. Ze was elke ochtend als ik wakker werd in mijn buurt. Elke avond voor ik ging slapen, kwam ze eerst kroelen. En dan nog overdag allerlei momenten samen. Ook al lopen er nog meer katten rond, het is toch echt leeg zonder Spookie. 9,5 jaar woonde ze bij ons en ze was er voor mij, als ik andere katten moest missen. Nu is ze er zelf niet meer.

Spook had het al langere tijd benauwd. Bij eerdere operaties kreeg zij ook een aangepaste narcose omdat zij een hartruis had. Maar pas de laatste periode van haar leven merkten we dat haar hart erg hard moest pompen. Ze had haar goede momenten, zoals buiten genieten in het zonnetje of bij mij op schoot liggen. Om Spook genoeg eten binnen te laten krijgen, moesten we daar extra op letten. Altijd voor ik ging slapen ( en ook op andere momenten) kreeg Spook een extraatje. Soms smulde ze er wel van, maar ze vermagerde toch. 

Spook werd geboren in onze schuur, haar moeder Mickie was een buurtpoes. Ze komt uit een nestje van 5. Heel kort is ze bij een ander adres geweest, maar daar klikte het niet met de andere kat. Spook kwam ziek terug en hoefde van ons nooit meer weg. Als klein kitten lag ze al veel op mijn schoot. 

De allereerste bewegende beelden van Mickie en haar kittens.

Samen met Bubbel groeide Spook op, ze hebben altijd een goede band gehouden. Als jonge poes vonden al de katers in huis, Teddy, Rinus en Luukie, haar lief. Met Rinus kreeg ze een romance. Op 6 maart 2012 kreeg Spook haar eerste en enige nestje, van 4. Het bleken uiteindelijk allemaal dametjes, Peukie (nu Poekie), Bells (helaas doodgereden, december 2015), Draak (nu Sjakie) en Mosi. Toen de kittens oud genoeg waren hebben we Spook laten castreren, helaas kreeg ze toen een vreemde complicatie. Een breukje. Gelukkig hoefde ze er niet aan te worden geopereerd, even goed was Spook getraumatiseerd. Ze is eigenlijk altijd wat angstig gebleven, ze was ook maar zo klein, vaak het mikpunt van andere katten. 

Lieve Spook, knappe poes.

Was je nog maar bij me, lieve snoes <3

Nu lig je in de grond..

Je rende altijd rond;

en was vaak bij mij.

Van jou werd ik blij.

Spookie-poes, mooie meid.

Jij bent nu van pijn bevrijd.

Het is zo stil zonder jou.

Ik mis je zo erg, kleine mevrouw.

Afscheid van lieve Boefie.

  

12 april 2013.                    29 oktober 2019.

Het is er niet van gekomen om een speciale afscheidsblog voor Boefie te maken. Vandaag is zijn oma Spook ook ingeslapen. 2 katten in nog geen 4 maanden verloren, het is zwaar. Ik heb een fotoserie gemaakt van Boefie's kitten tijd.

Hij was de (eerstgeboren) zoon van Bells en Bubbel, had 2 zusjes uit hetzelfde nestje, Bobo en Bluukie. In 2014 kreeg hij uit een ander nestje nog een zusje, Riesje en 2 broertjes, Reusje en Roosje. Zijn opa's waren Teddy en Rinus, zijn oma Spook. Inmiddels leven van deze hele familie, triest genoeg, alleen vader Bubbel en zusje Riesje nog.

Dit bericht bekijken op Instagram

Boefie takelde steeds verder af, hij had veel dorst en vermagerde. De laatste tijd werd hij steeds minder actief. In de afgelopen dagen at hij bijna niet meer, leek het benauwd te hebben. Sinds gisteren kwam er pus uit zijn bekje. Vanmiddag ook bloed. Alle foto's en het filmpje maakte ik nog voor ik hem mee nam naar de dierenarts. Hij was helemaal wild onderweg. Zielig was het. Maar we moesten toch kijken wat we voor hem konden doen. Zijn bekje zag er vreselijk uit. Mogelijk tumoren. Al hoewel hij pas 6,5 was vond de dierenarts dat hij wel 20 leek. En naast dat bekje was er nog heel wat meer mis. Hij heeft nog heel hard gesnord en is op de schoot van Aline ingeslapen. Hij was zo'n lieverd, het gemis is groot. #Boefie13 #kattenvaninstagram

Een bericht gedeeld door Jenny van Klei (@poesjoepie) op 29 Okt 2019 om 11:19 (PDT)

Warm bij mama Bells.

Met zijn zusjes in de nestdoos.

Wat een schattig koppie!

Het gezinnetje: Bluukie, Bobo, Boefie en Bells.

Boefie en zijn zusjes slapen bij mij op schoot.

Al wat groter.

Boefie en Jojo.

Boefie bleef bij ons wonen.

Boefie met zijn moeder Bells.

Boefie met zijn vader Bubbel.

Boefie met zijn opa Teddy.

Mini- Boefie.

Hij groeide voorspoedig op.

Boefie met zijn opa Rinus.

Boefie was een aanhankelijke en zeer lieve kater. Hij is vader geworden van in elk geval een aantal kittens in onze buurt. Zijn laatste jaren werd hij steeds zieker door nierfalen. Uiteindelijk hebben we hem laten inslapen omdat zijn gebit vol zat met tumoren.

Bubbel.

Op 27 juli 2018 werd kater Bubbel, net als zijn nestgenoot zus Spook, alweer 8 jaar. Toch een beetje een speciale leeftijd, aangezien we dat beschouwen als een beginnende 'senior' kat. Nee, oud is hij nog niet, het lijkt soms zelfs wel of Bubbel aan z'n tweede jeugd begonnen is. Hier is dan eindelijk een logje ter ere van zijn verjaardag! Met daarin foto's vanaf augustus 2017 tot juli 2018.

Broer en zus, Bubbel en Spook. Zij groeiden samen op en hebben toch nog steeds een goede vriendschap. Regelmatig zoeken zij elkaar op.

Bubbel heeft veel meegemaakt in februari 2017. Hij werd aangereden, had veel letsel en is geopereerd (omdat zijn heup uit de kom was.) Het herstel duurde maanden, zijn haar groeide net zo langzaam terug op de grote kaalgeschoren plek, maar na ongeveer een halfjaar was Bubbel weer helemaal opgeknapt. Nog even lief als altijd en veel meer thuis (want hij is ook gecastreerd).

Gezellige drukte in de tuin. Bubbel op het tafeltje, naast Jojo (een maand voordat zij aangereden werd en niet gered kon worden.) En 3 van zijn kinderen: zoon Boefie in de stoel, dochter Riesje op straat en dochter Mowgli in de tuin.

 Zo ziet het er uit als Bubbel op schoot ligt. Hij kroelt meestal bij m'n moeder, 'het vrouwtje', of bij Aline, maar gelukkig kan hij het ook goed bij mij. Dat is vooral handig als ik oppas ben voor de katten in vakanties.

December 2017 bracht feestdagen maar ook sneeuw. Bubbel onderzoekt alles graag tot op de bodem, dus de sneeuw schuwt hij zeker niet.

 Het is echt een knapperd, met zijn blauwe kleur (grijs dus), altijd al hebben veel mensen dat ook gezegd. 

In het voorjaarszonnetje krijgt Bubbel soms kriebels om lekker mee te spelen met de jongere katten. Zoals hier met Freddie, zijn kleinzoon, toen net 2 jaar.

 Het is lente en Bubbel poseert tussen de blauwe druifjes!

Een berg zand in de straat, dat vinden alle katten heel erg interessant. Ook Joop en Bubbel.

Een typisch dingetje van Bubbel. Hij wil graag door de voordeur naar binnen, zodra hij iemand bekends ziet. Als ik dus wat ga doen in de tuin, bijvoorbeeld.

Zoals bijna al onze katten, leeft Bubbel zomers graag buiten, maar zodra het kouder wordt komt hij lekker warm binnen.

En dan zijn we alweer toe aan de laatste foto. Niet de mooiste, maar wel eentje van op de dag van zijn verjaardag! Dat was er eentje met hoge temperaturen. Net als wij mensen komen katten daar pas 's avonds een beetje bij en dan begint voor hen de dag eigenlijk pas.