Katten (dec 2014).

Mijn verouderde pagina over onze katten is veel te mooi om weg te doen. Daarom heb ik er nu een bericht van gemaakt. Wat heb ik mooi geschreven over ze, toen!

Onze Teddy (10) heeft in het verleden 2 keer een ongeluk gehad, waarbij hij wekenlang moest opknappen. De tweede keer was hij een week vermist, tot mensen belden dat hij bij hen in de tuin lag. Teddy bleek 7 bekkenbreuken te hebben en was zwaar vermagerd. Maar hij is helemaal opgeknapt en al heeft hij wel regelmatig wat klachten, hij houdt vol en is ontzettend gezellig.

Teddy is geboren op 9 juli 2004 en woont sinds 23 augustus van dat jaar bij ons. In 2008  heeft hij een ongeluk gekregen, waarvan hij lang moest herstellen. In 2011 was hij vermist en werd uiteindelijk gevonden, zwaar gewond. Bij de dierenarts is hij meteen gecastreerd en sindsdien hoeft hij niet meer zoveel op stap. Teddy is altijd gezellig bij ons in de buurt, 's zomers slaapt hij wel graag buiten in onze achtertuin. Teddy is een rustige kater, maar als het etenstijd is kan hij zeer actief worden! Hij is gek op kip en haalt daar best weleens een stunt voor uit..

Ze was een zwerfpoes, die ontzettend dankbaar was toen ze bij ons binnen mocht komen slapen. Als Jojo (geschatte leeftijd 7 jaar) maar kan eten, slapen en zonnen, dan is alles goed. En natuurlijk maakt ze ook regelmatig een ommetje buiten. Jojo geniet van het leven!

Jojo kwam aanlopen in het voorjaar van 2013 en sinds augustus van dat jaar woont ze bij ons. Op 8 oktober kreeg zij een kitten, Joepie. Ze heeft haar de eerste maanden goed verzorgd totdat ze van mening was dat Joepie op eigen pootjes kon staan. We hebben Jojo laten castreren en geadopteerd. Ze is een lekkere mollige poes, die heel graag brokjes eet en iedere dag graag even naar buiten gaat.

Bubbel is een gevoelige jonge man (4 jaar). Hij voelt zich verantwoordelijk als er ruzietjes zijn en is er altijd bij als er wat aan de hand is. Bubbel is het ‘hoogst in de rang’ en verdedigt af en toe zijn titel. Regelmatig zoekt hij zijn zus Spook op om samen te slapen. 

Bubbel is geboren op 27 juli 2010, zijn moeder was buurtpoes Mickie, die haar laatste nestje bij ons in de schuur gekregen heeft. Al als kitten zorgde hij voor zijn kleinste zusje, Fleurtje. Hij groeide samen met zusje Spook op en tot op heden hebben zij nog steeds een goede band. Bubbel is een echte kater, maar wel een gevoelige. Hij wil alles in de gaten houden. Bubbel is dol op gehakt, we krijgen altijd een show als hij het geroken heeft- mauwen, kopjes geven, en meer. Hij is inmiddels minstens 14 keer vader geworden van de kleintjes van Bells en Peukie..

Ze is een iel poesje (4 jaar), maar er zit pit in voor minstens 3 katten tegelijk. Spook laat niet met zich spotten! Al zijn de andere katten groter, ze maakt altijd duidelijk dat ze zich niet laat verjagen. Een andere dappere stunt: ze ging liggen rollen in de sneeuw!!
Spook werd geboren op 27 juli 2010. Ze zou naar een gezin toegaan maar daar was al een andere poes en dat klikte totaal niet. Helemaal van slag kwam ze terug en we hielden haar, zodat ze op groeide met haar broer Bubbel. Rinus en Spook konden het erg goed vinden en zo werden er op 6 maart 2012 kittens geboren. 4 dochters: Peukie, Bells, Draak en Mosi. Spook heeft geen sterke gezondheid, meerdere malen is ze bijna dood gegaan, ook tijdens de draagtijd was het er op of eronder. Maar Spook haalde het en zorgde heel goed voor haar kittens. Daarna hebben we haar laten castreren en daar heeft ze een trauma van opgelopen.Uiteindelijk is alles gelukkig goed gekomen, al blijft Spook mager en klein. Elke dag heeft ze een 'dol kwartiertje' waarbij ze graag bovenop de hoge kasten springt!

Ze is pas 2 jaar en heeft twee nestjes gehad, inmiddels is ze gecastreerd. Het was een hele goede moeder, die alles voor haar kittens overhad. Ze verzorgde en met ze speelde. Op een keer was ze ontzettend ziek, maar wat bleef ze toegewijd. Met het schuim op haar bekje probeerde ze toch haar kindjes te wassen. En nadat ze bij de dierenarts was geweest, was het eerste werk wat ze deed: naar haar baby’s gaan om ze haar liefde te geven. 
Bells is geboren als dochter van Rinus en Spook, op 6 maart 2012. Haar drie zusjes kregen elders een nieuw thuis, zij bleef bij ons wonen. En wat een lieverd is het! Ze kan zo heerlijk knuffelen.. Bells kreeg op 12 april 2013 haar eerste nestje, 1 zoon (Boefie) en 2 dochters. Dat drietal werd uitstekend verzorgd en ook het nestje van 24 april 2014; 2 zonen en 1 dochter (Riesje) bracht ze voortreffelijk groot. Bells gezondheid was niet goed, ze gaf zichzelf compleet aan haar kindertjes. Elke keer kwam ze met een vogeltje thuis, en de vis in de vijver is ook door Bells meegebracht voor haar kittens.  We hebben ook haar 'laten helpen' en dit is prima verlopen. Gelukkig is Bells zichzelf gebleven; alleen is ze wat molliger geworden. Ze herinnert ons dagelijks aan haar vader Rinus.

Boefie (anderhalf jaar) is heel veel ‘op stap’ in de wijde wereld. Regelmatig lopen we ergens en horen we hem opeens mauwen en komt hij tevoorschijn. Alles moet worden onderzocht en Boefie is echt avontuurlijk!
Hij is het eerste kind van Bells en Bubbel is zijn vader: Boefie. Op 12 april 2013 geboren en opgegroeid tot een echte jongvolwassen kater. Boefie was helemaal van slag toen zijn zusjes naar een ander thuis gingen, hij wilde niet meer eten en sliep alleen nog maar. Gelukkig hield hij zijn moeder Bells over om bij te drinken en mee te spelen. Toen Joepie werd geboren had hij een nieuwe speelkameraad en wat hebben ze veel samen gestoeid! Boefie is als klein katje een keer uit de boom gevallen en heeft daar een probleem met zijn pootje aan over gehouden, regelmatig loopt hij een beetje mank. Maar dat maakt hem niets uit, hij blijft op pad gaan en is maar weinig thuis. Zelfs met Oud & Nieuw was hij niet binnen te houden.. Pas is hij ook voor het eerst een paar dagen weggebleven, we hadden al alarm geslagen en vermist-posters gemaakt, maar gelukkig kwam hij zelf weer terug.

Voor Joepie (1) heb ik heel veel woorden. Ze is een eigenwijs dametje, een vrijbuiter en grappig. Het is echt mijn vriendinnetje. Ze komt langs mijn benen strijken, bij me op bed liggen om te knuffelen en zit graag mooi te zijn zodat ik plaatjes van haar kan schieten.
Joepie is op 8 oktober 2013 geboren als enig kitten van Jojo. Alle melk en alle aandacht ging zodoende naar haar. De eerste weken van haar leven woonde ze bij mij op de slaapkamer en het is gebeurd dat ik midden in de nacht wakker werd en Jojo haar piepkleine kitten bij mij in bed had gelegd.. Uiteindelijk is ze verder opgegroeid in de huiskamer en werd goede vrienden met Boefie. Toen Joepie ongeveer 7 maanden was is ze gecastreerd, zodat ze geen moeder kan worden. Het duurde even maar uiteindelijk is Joepie goede vrienden geworden met Riesje en spelen die twee vaak samen. Joepie gaat graag naar buiten en loopt regelmatig mee naar de winkel, waarbij ze erg gevaarlijk kan doen bij de weg.. Ze is erg kieskeurig en wil alleen maar mousse van Gourmet eten (of nog duurder voer).

 Ze is nu 8 maanden oud en zoals het er nu uit ziet, de aller-jongste. Het is een beetje een zorgenkatje en dat versterkt het haar behandelen als een baby. Zo moeten we heel goed in de gaten houden dat ze elke keer iets eet en drinkt. Riesje is af en toe ondeugend.. Ze heeft een lief koppie en iedereen vindt haar schattig! Daar komt nog bij dat ze heel veel spint (ook als ze in haar eentje ligt.)
Riesje is geboren op 24 april 2014 en had nog 2 zwart-witte broertjes. Omdat Rinus helaas dood gegaan is in november 2013, mocht zij bij ons blijven en ze is ook naar hem vernoemd. Riesje is al jong bij de dierenarts geweest vanwege het vangen van een vleermuis en problemen met haar bekje. Ze wisselde erg raar en had veel pijn en daardoor wilde ze niet eten. Tot op heden toe wil ze alleen maar kattenmelk drinken met wat brood of brinta erdoor en van alles wat wij eten (kip, worst, gehakt, aardappel, groente, pap..) Wat we ook proberen, ze wil soms zelfs helemaal niets eten. Daardoor wordt ze weer erg sloom natuurlijk. Gelukkig heeft ze soms wel genoeg kracht om lekker te spelen, met speelgoed maar ook met Joepie en diverse buurtkatten. Ze kan niet tegen alleen zijn, dan gaat ze janken.

Als er een kat is die gek is op snacks, dan is het Siep. Al is hij bijna 15 jaar, hij haalt de gekste caperiolen uit om ze te bemachtigen. En heeft hij ze vervolgens gekregen, dan eet hij ze heel snel op. 
Siep woont eigenlijk gewoon bij ons, maar hij heeft oorspronkelijk een andere eigenaar. In het verleden had hij een thuis gevonden bij weer andere mensen uit de straat, maar die mevrouw is overleden en sindsdien komt hij bij ons binnen. Siep is een oudje en begint wel allerlei kleine kwaaltjes te krijgen. Hij wil ook erg graag veel aandacht. In het verleden werd hij niet geaccepteerd door de andere katten, terwijl hij al jong gecastreerd is - in het dierenasiel waarschijnlijk.- Nu gaat het prima, hij gaat zijn eigen gang. 

Het ruime hemelrond..

 Vanavond moest ik zo denken aan psalm 19 vers 1:

Het ruime hemelrond
Vertelt, met blijden mond,
Gods eer en heerlijkheid;
De held're lucht en 't zwerk
Verkondigen Zijn werk,
En prijzen Zijn beleid.
Dus kan ons dag bij dag,
Tot roem van Gods gezag,
Zijn wonderen verhalen;
Dus weet ons nacht bij nacht
Zijn onbegrensde macht
En wijsheid af te malen. 

In de natuur zie ik toch heel duidelijk dat God er is en zijn mijn twijfels even weg. Jong leven in de polder en de dierentuin, onze katten, alles zo mooi geschapen..

Vandaag maakte ik me zoals vaker om heel veel dingen zorgen. Dat kan alles verdringen wat wel mooi en leuk is. Maar toen las ik weer eens hoe slecht dat bepaalde mensen het hebben op deze wereld. Dan weet ik wel dat ik toch gezegend ben. Dan kan ik me nu al druk gaan maken over wat er allemaal kán gebeuren, maar in de Bijbel staat:  Zijt dan niet bezorgd tegen den morgen; want de morgen zal voor het zijne zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn zelfs kwaad.

Ik heb plannen een overzicht te maken met alle katten die bij ons wonen en hebben gewoond. Alleen de tijd nog niet gevonden om er aan te beginnen. Vanavond zat ik met Joepie op een bankje en het was zulk lekker weer. Ze is helaas ontzettend veel weg, maar ik weet dat ze geniet van het buitenzijn. En als ik haar dan roep en ze rent naar me toe, dan zijn we allebei blij om elkaar te zien. Jojo is om het huis, met dit mooie weer ook heel veel buiten. En dan alle anderen..  ja, dat is ook een rijkdom. Al brengen ze zorgen mee, ik kan ze niet missen.

IJsbeertjes Nick & Simon.

Ze zijn ongetwijfeld inmiddels al een stuk groter geworden, maar juist als ze nog maar zo kort buiten zijn, vertederen jonge ijsbeertjes enorm! Omdat ik niet makkelijk in Dierenrijk komen kan, moet ik het voorlopig doen met het bezoek van 2 maart 2016. Gelukkig hadden we superveel geluk en zagen we zelfs de eerste kennismaking van het pluizige tweetal met water!

IJsbeer Frimas leek erg te genieten van het zonnetje. Nu heeft ze die natuurlijk ook een lange tijd moeten missen. Maanden lag ze in het kraamhol (al voor de geboorte van de jongen, die op 22 november 2015 ter wereld kwamen). Pas op 25 februari 2016 kwam ze weer buiten.

Frimas is inmiddels een ervaren moeder. Op 16 november 2012 schonk ze ook het leven aan 2 jongen. Een mannetje, Pixel, en een vrouwtje, Noordje. De laatste woont nog in Nederland, in Wildlands Adventure Zoo Emmen. Samen met nog 2 jonge ijsbeerdames, Lale en Nela.

Toen we de ijsbeertjes voor het eerst zagen waren ze zo'n 14 weken oud. Ze waren toen bijna een week buiten. Bij hun geboorte wogen ze ongeveer 400 gram; ze waren echt ontzettend klein en totaal hulpeloos. Dankzij de moedermelk groeiden ze op tot flinke pluizenbollen.

 Frimas is vermoedelijk in 2002 in de wildernis van Canada geboren. Zij en haar zusje zijn als weesbeertjes in september 2003 opgevangen. Van april 2004 tot mei 2011 heeft Frimas in de Zoo Sauvage de St-Félicien gewoond, daarna vond er een belangrijke ruil plaats.  IJsbeer Jelle (geboren in Ouwehands Dierenpark Rhenen) ging naar Canada, Frimas kwam naar Nederland. Samen met Henk, de broer van Jelle, vormt Frimas een succesvol fokstel. (Jelle en de zus van Frimas hebben geen nakomelingen gekregen; daarom is Jelle inmiddels naar een andere dierentuin vertrokken.)

Tot nu toe had ik nog geen ijsbeertweeling meegemaakt die uit 2 broertjes bestaat. In Dierenrijk wordt er voordat de jongen naar buiten gaan door de dierenarts naar het geslacht gekeken. Dat gebeurd niet in Ouwehands Dierenpark en Diergaarde Blijdorp, waardoor het vaak langer duurt voor het geslacht bekend is. Daar kijken ze naar hoe ze plassen (vaak is het ook te zien aan gedrag, na een tijdje aan verschil in formaat) en als ze voor het raam komen zwemmen kan er gekeken worden of de vermoedens juist zijn.

Op dit moment is de stand van deze winter, over de hele wereld heen: 5 vrouwtjes, 5 mannetjes, 1 nog onbekend. Er zijn meer jongen geboren die het helaas niet gered hebben. Zo hebben ook Sesi & Vicks (oude bekenden, in 2010 in Nederland geboren) voor het eerst voor nageslacht gezorgd. Het ene kleintje is doodgeboren, het andere ging dood na enkele uur.  Sesi is nog heel jong, het geeft hoop dat het in de toekomst wel gaat lukken in Mulhouse (Frankrijk).

 Alleen ijsbeertje Vicks ging destijds ook meteen te water toen ik hem voor de eerste keer zag. Waarschijnlijk heeft het met de leeftijd te maken, Vicks was ook wat ouder (geboren 6/12/2010, gezien 18/03/2011, ruim 14 weken ook). Hij werd er uitgeholpen door zijn moeder Olinka. Dit tweetal kon er makkelijk zelf in en uit omdat het ondiep is aan de rand.

Het leuke aan zo'n waterbad is natuurlijk dat de kleintjes daarna weer prachtig wit zijn. Ze spetterden er lustig op los, kijk maar.

Na een poosje in het water spelen was het tijd om weer wat vies te worden. Ook hadden de beertjes trek gekregen en gingen lekker bij moeder Frimas drinken.

Er is een namenwedstrijd gehouden voor de ijsbeertweeling en er waren ongeveer 1000 opties. En wel 8 inzendingen met dezelfde suggestie.. Nick & Simon. Ook ik denk dan meteen aan het bekende zangduo uit Volendam. Mijn eerste reactie was niet heel positief, ik had graag iets origineels en 'verfrissends' gezien.

Het (leuke) geboortekaartje van Dierenrijk.

 Dierenrijk heeft 8 gezinnen blij gemaakt met een jaarkaart. Ze hadden allemaal een andere motivatie om de namen in te sturen.  Uit de verklaring die Dierenrijk gaf op Facebook: " Uiteindelijk is er door Dierenrijk dus gekozen voor ‘Nick en Simon’. Dit vanwege het feit dat deze stoere namen goed aansluiten bij de naam van vader Henk én zeker ook de link naar één van de meest succesvolle Nederlandse zangduo’s aller tijden."

Inmiddels ben ik er aan gewend en ach, als de beestjes maar een naam hebben. Ze zijn er zeker niet minder leuk door! IJsbeertjes Nick & Simon wonen in Dierenrijk te Nuenen, een aanrader, alleen niet als je met het OV gaat. Onderstaande collage was ik nog vergeten:

Nagenieten van een bijzondere periode.

Inmiddels is het een stukje rustiger in huis, al is er nog steeds genoeg leven. Kitten Freddie (9 weken) kan heel leuk alleen spelen, maar ook met Rino (1) en mama Mowgli (bijna 2). Als afsluiting van een speciale periode wil ik nog dit logje maken.  Bobbie is op 7 april naar haar nieuwe baasje gegaan en Moppie en Bellefleur een week later. Zij hebben nu de namen Joep en Jet.  Gelukkig maken alle kittens het prima!

 Wat wel heel speciaal was is de tijd dat ik de kittens bijgevoerd heb met een flesje. Van het begin af hadden ze problemen met drinken en Mowgli had echt niet genoeg melk. Ze waren nog maar een week oud toen ik er mee begon. Soms moest ik een aantal flesjes na elkaar maken. In het begin dronken ze nog niet goed, maar toen ze groter werden ging het veel beter. Vooral Moppie kon echt heel snel de fles leeg drinken. Bobbie heeft langer dan de anderen uit de fles gedronken, zij weigerde van een bordje te eten. Gelukkig is dat vanzelf goed gekomen en al snel at ze net zo lekker als de andere 3.

 De eerstgeborene was Moppie, nu Joep genoemd. Het was echt een moppie! Moppie kwam echt voeding tekort en vanaf dat hij de fles kreeg ging hij groeien. De laatste weken was hij duidelijk de grootste. Moppie heeft heel veel met Rino gespeeld en kon flink wild zijn, maar hij zocht ook contact met meerdere gezinsleden en kroop dan op schoot.

 Vanaf haar geboorte was Bobbie een stuk kleiner dan de rest. Voor haar was het dan ook van levensbelang om voldoende te drinken. Toen ze eenmaal zelf ging eten, ging alles snel en zo was ze de eerste die naar een nieuw huis is gegaan. Het was een heerlijk poesje.

 

 Freddie en Moppie moesten in het begin veel concurreren om een plekje om te drinken. Nu is hij als enige over en mag nog steeds sabbelen bij zijn moeder. Freddie heeft wat groeiachterstand opgelopen en heeft ook echt nog wat in te halen. Hij heeft ook een week last gehad van een zeer pootje, inmiddels is het over en doet hij alles weer. Ik ben toch wel heel blij dat we hem nog hebben, lekker een kitten op schoot en kijken hoe hij speelt!

 Ze was de jongste, maar een aantal weken zelfs de zwaarste. Uiteindelijk werd ze ingehaald door Moppie, maar dat is dan ook een katertje. Wat heel leuk was aan Bellefleur is dat ze vaak een mauwtje liet horen als ze wakker werd. Bellefleur en Moppie vormden al vaak een stelletje, dus het is erg leuk dat ze samen weg konden. Nu heeft ze de naam Jet.

Met alle vier heb ik veel geknuffeld en gespeeld, ze waren echt alle vier hartveroverend. Ik wens ze het allerbeste!!

Kittens maken het goed!

Moppie.

Bobbie.

Freddie.

Bellefleur.

Op een hele bijzondere manier wisten Moppie en Bellefleur een thuis te vinden. Namelijk, via de blog over de geboorte van de kittens! En inmiddels heb ik ook iemand voor Bobbie. En Freddie?
Die blijft.... niet wat mijn bedoeling was, maar ja, het is erg moeilijk afstand doen en zeker nu het een zwart kitten betreft wat een nakomeling van Teddy is.. 'Het heeft zo moeten zijn' klonk het hier..

Even een berichtje.

Hallo,
Ik wil heel graag bloggen maar de tijd ontbreekt! De kittens hebben veel aandacht nodig en het is ook zo: nu zijn ze klein, maar dat is zo voorbij!
Dus maak ik nu mijn eerste log ooit op mijn telefoon, met slapende Moppie op schoot. Op de foto is Bobbie te zien.
Ik wil jullie goede paasdagen wensen, groetjes van Jenny.

Tot snel!

Afgelopen woensdag ben ik met mijn zusje Aline op bezoek geweest bij de ijsbeertweeling in Dierenrijk. We kregen een hele show, ze zijn echt super schattig. Helaas ben ik donderdagavond ziek geworden en voel me nu nog niet oké, dus een langere blog moet wachten.
Op Jenny's Pics zijn al wel filmpjes en foto's te vinden.

En over de kittens zou ik ook heel veel kunnen laten zien. Ik ben ze gaan bijvoeden met een flesje omdat Mowgli niet genoeg melk had en inmiddels doen ze het heel goed! Ze groeien en kunnen al lopen, een beetje stoeien en zichzelf wassen. 't zijn ook echt dotjes!
Ik loop achter met het maken van filmpjes, maar over de eerste 2 weken heb ik er wel: week 1 & week 2.

Dus, het komt nog!