Jaaroverzicht: Olifanten in 2018.

Ouwehands Dierenpark begon helaas met een zwarte maand, wat hun olifanten betreft. Eerst moest  Sabi (35) uit haar lijden worden verlost, zij leed aan verstopping, had veel pijn en was niet te helpen, wat men ook probeerde. Op de 20e januari beviel Duna, na een draagtijd van 640 dagen om 4.00 van haar eerste kalf. Een kerngezond vrouwtje, het resultaat van jarenlange voorbereiding bij de derde en laatste kunstmatige inseminatie-poging. Alles leek goed te gaan, Duna was zorgzaam, het kleintje dronk goed en de verzorgers noemden het olifantje Binti. Helaas ging het mis. Duna werd plotseling agressief en viel met haar 3000 kilo op het jong aan. Zij stopte na 15 seconden, probeerde het kalf overeind te helpen, maar Binti had een gebroken rug en daardoor een dwarslaesie. Het enige wat nog voor haar gedaan kon worden, was in slaap brengen en euthanaseren. Daarna werd het nieuws pas naar buiten gebracht.

Planckendael, een dierentuin in België had juist een goede start van het jaar. Op 13 januari bracht Kai-Mook haar allereerste baby ter wereld, een dochter, die op 8 februari haar naam kreeg. Tun Kai, waarbij Tun zaterdag betekent en Kai natuurlijk verwijst naar haar (beroemde) mama. Omdat met kerst 2017 Suki, dochter van May-Tagu al was geboren, werd het 3 op een rij toen Phyo Phyo beviel van een zoontje op 11 april 2018. Het stiertje werd Tarzen genoemd, deze naam was nipte winnaar uit een poll op Facebook en wil zoveel zeggen als 'onstuimig dier'. 

De olifantenkudde van Planckendael in april 2018. 

25 april ben ik nog in Planckendael geweest, waar we enorm genoten van de kudde olifanten. Al vond ik Tarzen wel een mager kalfje. Helaas kwam er groot verdriet na al het geboortegeluk. Op 28 mei kwam het vreselijke nieuws dat olifantje Qiyo (16/6/2015) geheel onverwachts was dood gegaan. Ze was een hele lieve grote (half) zus voor de kleintjes en een supervrolijk olifantje. Exact een week later, 4 juni, moest de hartverscheurende keuze gemaakt worden om haar moeder Phyo Phyo (36) te laten gaan. Zij leed aan nierfalen en haar conditie verslechterde zeer sterk. Haar kalfje Tarzen bleef achter. Helaas mochten alle goede zorgen niet baten, al leek het soms beter te gaan.

Screenshots uit video van Planckendael.

Op 26 juni zakt de kleine Tarzen (11 weken, hij woog slechts 107 kilo, dat is normaal een gemiddeld geboortegewicht) door zijn pootjes. Hij kreeg een infuus met medicatie om hem er door te proberen te halen, maar viel in slaap en werd niet meer wakker. Tarzen bleek ondanks een voldragen dracht een prematuur olifantje, wat kwam door de medische problemen van zijn moeder. Daardoor was hij al zwak vanaf het begin. Een olifantje met de papfles grootbrengen is heel moeilijk en het is helaas niet gelukt. Video met uitleg over Tarzen's dood, van Planckendael.

Mijn laatste videobeelden met moeder Phyo Phyo, dochter Qiyo en zoon Tarzen.

Dierenrijk heeft voor het eerst de geboorte van een olifantenkalfje mee mogen maken. Het ging zo voorspoedig, dat het een grote verrassing was dat Jīng opeens tussen de kudde stond. Haar naam is daarom toepasselijk, het is het Chinese woord voor.. verrassing! Htoo Yin Aye kreeg na haar dochter Ma Palai en zoons Than Myan, Anandá, Mong-Tine & Thuya weer een meisje. Voor Sibu was het zijn allereerste nakomeling, wat Irma uit Diergaarde Blijdorp opnieuw oma maakte.
Blog: mijn kraambezoek.

De kudde van Dierenrijk in oktober 2018.

Wildlands Adventure Zoo Emmen kreeg de eerste olifantjes na de verhuizing van het oude Dierenpark Emmen. Op 2 april werd Mauk geboren, de 5e zoon van Mingalar Oo & de derde van Mekong. Een grappig feitje: Mingalar Oo was zelf de eerstgeboren olifant van Dierenpark Emmen in 1992, kreeg het eerste 2e generatie olifantenkalfje (Myo Set Kaung, 7/8/2005 en dus op mijn verjaardag!) en de eerste kleine die in het buitenverblijf ter wereld kwam (Yoe Ma in 2008, zijn naam is de letterlijke vertaling van 'buiten geboren') . En nu is zij ook de eerste die het leven schonk aan een kalfje in Wildlands. Haar zus Ma Yay Yee volgde op 26 juni met haar derde zoon en dus Mekong's 4e. Dit jongste olifantje van Nederland kreeg de naam Manoa, wat 'rust of vrede' betekent.

De eerste beelden die ik van olifantje Manoa maakte. Voor meer video's van de olifantjes van Wildlands, zoek even op mijn kanaal.

Artis sluit tenslotte deze blog af, want daar gebeurde ook iets belangrijks! Olifantenbul Nikolai kwam voor de derde keer naar Amsterdam met de gewichtige taak om voor babyolifantjes te gaan zorgen. Aangezien dat Nikolai een hele rij nakomelingen heeft, is de kans groot dat het gaat lukken. Mumba (18/6/2011 - 7/12/2015), de tweede dochter van Thong-Thai was ook van hem. Wat is het geval, Yindee, geboren in 2005, is van jongs af aan dol op Nikolai! En nu is zij oud genoeg om zelf moeder te worden. Hopelijk gaat dat ook gebeuren! De kleine Sanuk (16/10/2016) is al net zo gek op de grote olifantenman als haar halfzus. Nikolai kwam aan op 15 juni 2018.

Mijn kennismaking op 20 juli. 

Maar als afsluiter, nog eentje dan, ook van 20/7, mijn favoriete momenten met Nikolai en Sanuk in bad!  

2018 was een indrukwekkend olifanten-jaar, met vooral veel geboortes. Wat 2019 ons brengt, dat is nog onbekend, maar gelukkig hebben we nog veel kleine olifantjes om van te genieten!

Een jaartje Spook.

Op 27 juli 2011 was er een grote verrassing, in onze schuur had Mickie het leven geschonken aan 5 prachtige kittens. Wij zouden alleen Bubbel houden, maar wegens omstandigheden bleef Spook ook. Broer en zus groeiden samen op, bovenstaande foto is uit augustus 2017.

September, een maand waarin de katten nog veel buiten waren. Spook houdt daar van zolang het nog niet te koud is. 

 Deze foto (okt. 2017) is vanaf een afstandje genomen, eigenlijk zitten Joop en Spook elk op een container. Beiden zijn nog weleens mikpunt van plagerijen van andere katten. Gelukkig krijgen ze hen niet klein.

 November. Spook ligt te slapen met het puntje van haar tong 'buiten boord'. Komisch om te zien.

 4 foto's uit de laatste maand van het jaar, ik kon niet kiezen. Spook, zij doet haar naam eer aan, ze heeft toch echte 'spook-ogen?'

Feestmaand december. Spook is overal nieuwsgierig naar.. alleen vuurwerk hoeft er niet bij :(

 Kleinzoon Boefie en oma Spook. Duidelijk familie.

 Na de dood van haar vader Teddy, is Spook dé ervaren kerstpoes. Ze vindt een strik geen probleem. (In 2017 was haar bult goed zichtbaar als ze die om had. Op 19 oktober 2018 is Spook geopereerd en deze uit haar hals verwijderd.) 

In januari wist Spook niet helemaal zeker of ze nu bij het interieur op mijn kamer hoorde of toch niet?

 Als het zonnetje schijnt, zoals hier in februari, vindt Spook het heerlijk om buiten te krabben met haar nageltjes en op de straat te rollen.

 Maart 2018 was een koude maand, waarin Spook liefst warm binnen bleef. Maar toen de sneeuw bijna weg was wilde ze toch laten zien dat ze ook stoer kan zijn. (Wat ziet ze er jong uit op deze foto!)

 Freddie is zelfs een achterkleinkind van Spook (via Peukie en Mowgli). In april heb ik meerdere momenten gespot waarin zij samen tijd door brachten.

 Spook op de fiets. Zolang die stevig staat, is dat een goed plekje om ook achterop te slapen. (Mei).

 Vanuit juni 2018 deze grappige bewerking, gemaakt met de spiegelstand.

 Spook heeft een periode gehad dat ze in de boom ging liggen slapen. Dat heeft heel veel grappig en mooi beeldmateriaal opgeleverd. De allerleukste blijft toch "de spring-foto", de boom weer uit.

En dan nog een verjaardagskiekje. Spook zit hier bij mij op schoot. Dat kenmerkt haar, ze komt graag en vaak bij mij zitten. Zo gezellig!! Spook is alweer 8 jaar geworden de 27e juli. Ik wens dat ze samen met broer Bubbel nog heel lang bij ons mag blijven.

Mooie momenten met Mowgli.

Eindelijk de aflevering van een jaartje met poes Mowgli. Ze werd op 24/04/2014 geboren. Hier haar vierde levensjaar in beeld.

Mei 2017. De halfzusjes Riesje en Mowgli in eén doos. Hun moeders waren zussen, Bells en Peukie kregen allebei kittens op dezelfde dag.

Eerder die maand ging het niet goed met Mowgli. Door dat ze steeds ontstekingen in haar bekje had en veel pijn, wilde ze niet meer eten. Er was een operatie nodig om tanden en kiezen te trekken.

Zo doende had Mowgli met nét 3 jaar al bijna een leeg bekje. Eerst was het een zielig hoopje poes, maar gelukkig knapte dat wel weer op. 

 Rino is een volle broer van Mowgli, uit een ander nestje. Hij is bijna een jaar jonger. (Juni).

 Bubbel is de vader van Mowgli. (En dus ook van Riesje en Rino.) Ze lijkt uiterlijk veel op hem.

Een foto uit de zomerperiode van 2017. 

 In oktober kreeg Jojo helaas een ongeluk wat haar leven kostte. Mowgli nam echt afscheid.

 Mowgli & Rino kunnen heerlijk lief te elkaar doen, maar hun stoeipartijen eindigen nogal eens in ruzie.

November, de laatste blaadjes hangen nog in de boom. Mowgli is een onhandige poes, terwijl zij aan het ploeteren was om naar boven te klimmen, was ik bang dat ze naar beneden zou vallen.

 Met Boefie, ook een halfbroer. Op Pakjesavond, wat een feest, daar is Mowgli graag bij!

En met kerst is het gelukt om heel even een strik om te doen voor een foto. 

Samen met Freddie in de boom, dat is haar zoon (geboren op 11/2/2016). Ze moedert nog regelmatig over hem. Dan wordt hij gewassen, heel lief om te zien.

Mowgli in actie. In de maand januari heeft ze ontzettend veel in zowel de voortuin als de achtertuin geoefend met in bomen klimmen. En er uit springen!

Dit is misschien niet de beste foto, maar er hoort natuurlijk ook iets in deze blog over het contact wat ik heb met deze lieve poes. Mowgli is een kroelvriendin. Ze wil regelmatig lekker op schoot. 

Tijdens de winterse maartdagen zag het er vaak zo gezellig uit in de woonkamer. Uiterst rechts ligt Mowgli op mijn stoel. Verder zijn 't Riesje, Freddie en Rino & Bubbel (in hetzelfde mandje).

4 jaar op 24-4. Op het papier heb ik geschreven van wie Mowgli allemaal familie is. Ze is dan wel niet bij ons geboren, ze hoort er wel helemaal bij. Van aanlooppoes tot moeder van 4 kittens, daarna laten castreren en opereren, ik beschouw Mowgli inmiddels als van ons.

Geboren in 2017 (3).

Vandaag gaan we het hebben over de jongste aanwinsten van Burgers Zoo in Arnhem! Verwacht geen compleet overzicht, ik heb niet alles precies op een rij, maar wel een groot deel.. Van met name de zoogdieren die er geboren werden in 2017!

Het was meteen raak; het kan zelfs de allereerste geboorte van 2017 in een dierentuin in Nederland zijn geweest.. Biggetjes bij de halsbandpekari's! Pekari's worden ook wel navelzwijnen genoemd en er worden in Burgers Zoo geregeld jongen geboren. Deze keer een zeugje & een beertje waar de hele groep voor zorgde.

Na 14 jaar werd er (ook al) op nieuwjaarsdag weer eens een ellips-waterbokje geboren. En op 16 januari kwam er nog eentje bij. (De foto's zijn van 18/01).

Elke geboorte van een aardvarkentje blijft bijzonder. Op 1 februari kwam er weer eentje ter wereld. In het begin zijn ze niet zichtbaar, alleen via beelden van de verzorgers. Deze foto maakte ik in mei. Pasgeboren.

Ergens eind maart en ook midden april kwamen er kalfjes bij de bantengs bij. Deze wilde runderen hebben in het wild (Azië) een strikte paartijd, in de dierentuin planten ze zich het hele jaar voort. 

Ook waren er in het voorjaar 2 biggetjes bij de wrattenzwijnen, 3 lammetjes bij de dikhoornschapen en zeker 3 rendiertjes.

Op 16 mei was er het geboortebericht van het derde veulen bij de Grant zebra's. Die dag was ik ook in Burgers' Zoo en heb het pasgeboren zebraatje gezien.

In juni werd gemeld dat er een nestje bij de goudjakhalzen was geboren (half mei.) Het bleken 5 jongen te zijn, die behoorlijk lang verscholen bleven in het door de ouders zelf gegraven hol.

Natuurlijk waren er nog meer vogels uit het ei gekropen, maar het viel niet mee om die te spotten. De flamingo's zijn echter heel goed te bekijken. In juli waren er 7 kuikens!

De vreugde was groot toen breedlipneushoorn Izala op 10 augustus het leven schonk aan een kerngezond kalf, dochter Wiesje.

Ergens in die maand werd er ook een aapje geboren. En enkele herten waren nieuwsgierig naar het nieuwe groepslid van de laponders.

Normaal gesproken vinden de geboortes bij de witbaardgnoe's altijd erg kort na elkaar plaats. Dit jaar besloot er eentje het anders te doen, in plaats van in juni beviel zij op 3 september..

Bij het nieuwe capibara-stelletje in de Bush kwam het eerste jong ter wereld op 5 april. Later in het jaar (begin oktober) werden er nog 2 'waterzwijntjes' geboren, 1 mannetje en 1 vrouwtje.

Ook bij de basterdgemsbokken was er in oktober familie uitbreiding. Eerder in het jaar waren er 2 nestjes stokstaartjes, waar ik helaas pas foto's van heb kunnen maken toen ze niet meer van de ouders te onderscheiden waren.