Pagina IJsberen Archief

Het zijn al sinds jaar en dag mijn lievelingsdieren, ik zoek hen regelmatig op in de verschillende dierentuinen. Maar wie is nou wie? Een overzichtje van de IJsberen in Nederland.

 Wie?
IJsberin Beja is geboren op 20 november 1986 in Wenen. Haar moeder Uta leefde van 1970 tot 1993, haar vader Sven werd een jaar ouder. (1970-1994.) Beja heeft tot 1988 in Wenen gewoond, daarna is zij verhuisd naar Dvůr Králové en in 1991 naar de Zoo van Antwerpen. Vanaf juni 2005 is Beja op Nederlands grondgebied.

Waar?
Beja woont in Dierenrijk, Nuenen. Zij heeft daar kennis gemaakt met de ijsbeertweeling Jelle en Henk en is voor hun charmes gevallen. Op 24jarige leeftijd kreeg zij voor het eerst een jong, op 6 december 2010. Helaas heeft het ijsbeertje het niet overleefd, waarna Beja het opgegeten heeft (geheel natuurlijk gedrag) en daarom krijgt Beja dit jaar weer een nieuwe kans.

Wie?
IJsbeer Eric is geboren op 8 december 1993 in Berlijn. Zijn vader Gorki leefde van 1979 tot 1997, zijn moeder Aika (1980) woont nog steeds in Berlijn. Eric verhuisde in 1994 naar Wenen en kreeg daar 7 nakomelingen. 5 daarvan met Olinka. Alleen de in 2001 geboren Nord♂ en Felix♂ hebben een andere moeder.  In 2000 werden Llyod (♂) en Nika (♀) geboren, in 2004 Lara (♀) en in 2007 Arktos (♂) en Nanuq (♂). Sinds 17 november 2008 is Eric in Nederland; op 25 maart 2009 had hij voor het eerst lijfelijk contact met Tania. Helaas kreeg Tania geen nakomelingen, waarop Olinka naar Nederland werd gehaald. Met Olinka heeft Eric op 6 december 2010 opnieuw een zoontje gekregen, Vicks. Eric is bovendien opa geworden van de tweelingbroertjes Gregor en Aleut, zoontjes van Felix.

Waar?
In Diergaarde Blijdorp in Rotterdam heeft Eric een riant verblijf. Als het sneeuwt is de beer in zijn sas, maar hij vermaakt zich ook prima met rollen in de modder! Eric zwemt graag. Hij is ook dol op sneeuw, dan kan hij zijn geluk niet op.. In november 2012 is Eric erg ziek geweest, waarschijnlijk had hij longontsteking.

Wie?
IJsberin Freedom is de dochter van Huggies (1994) en Nuuk (1993) en werd geboren op 6 december 2001 in Kolmarden, Zweden. Op 14 maart 2002 arriveren moeder en dochter in Ouwehands Dierenpark. Met een onderbreking van enkele maanden (die Freedom doorbracht in Nuenen) woont zij daar nog steeds. In 2007 kreeg ze met Victor zoon Sprinter en in 2010 de tweeling Siku en Sesi.

Waar?
Freedom woont dus nog steeds in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. Haar verzorger noemt haar 'Freedy-Weedy'. Freedom heeft het in het jaar 2011 druk gehad met de opvoeding van haar ondernemende ijsbeertweeling. In 2012 liet ze Siku en Sesi steeds meer hun eigen gang gaan. Af en toe gaf ze gehoor aan het gebrul als de twee wilden drinken.. Freedom houdt niet van zwemmen, alleen als het erg warm is óf er iets lekkers in het water ligt neemt ze wel eens een duik.

Wie?
Henk is er één van de wereldberoemde ijsbeerdrieling, zijn broer heet Jelle en zijn zus Ewa. Het drietal werd geboren in Rhenen op 26 november 2005; hun moeder is Huggies (1994) en hun vader Victor (1998). Begin september 2007 is Henk verhuisd naar Nuenen, waar hij nu nog steeds woont.

Waar?
Henk en zijn broer Jelle woonden een tijd samen in Dierenrijk Europa, Nuenen. De broers konden niet meer samen in één verblijf, ze vergaten ze dat ze familie zijn en vochten elkaar de tent uit! Daarom is Jelle op 17 mei 2011 verhuisd naar Canada, vanuit Saint FelicienMogelijk is Henk in december 2010 voor het eerst vader geworden, helaas heeft het jong niet lang geleefd.

Wie?
Het ijsbeertje Huggies werd waarschijnlijk geboren in november of december 1993. Ze woonde de eerste maanden van haar leven in de wildernis, tot ze haar moeder kwijtraakt en eenzaam op een ijsschots rond drijft. Enkele Poolonderzoekers vinden haar; er wordt met spoed een plekje voor Huggies gezocht en die wordt gevonden in Rhenen. Op 23 juni 1994 mogen Huggies en haar speelkameraadje, een jonge bruine berin met de naam Björna, voor het eerst naar buiten. Later krijgt Huggies een pleegmoeder, ijsberin Karin. Op 16 december 1998 vertrekt Huggies naar Zweden, waar ze kennismaakt met ijsbeer Nuuk (ook wel Nordman) en op 6 december 2001 bevalt van Freedom (♀).  In maart 2002 komen Huggies én Freedom weer terug naar Rhenen. Huggies krijgt daar samen met Victor een drieling, de broers Jelle & Henk en Ewa (♀) en een tweeling, Walker (♂) en Swimmer (♂). Swimmer kreeg zijn eerste zwemles op 21 maart 2009 en stierf kort daarna aan een bloeding.

Waar?
IJsberin Huggies woont sinds 1998 weer in Ouwehands Dierenpark te Rhenen. Nadat ze kort achter elkaar een aantal jongen heeft gezoogd en groot gebracht is ze wat verzwakt. Daardoor is haar weerstand achter uit gegaan en kreeg Huggies last van jeuk en andere vachtproblemen. Dit is behandeld en het gaat nu steeds een beetje beter. Huggies lust graag pinda's. Haar laatste jong Walker is in november 2010 vertrokken naar een dierentuin in Schotland. Huggies en Victor hebben opnieuw gepaard en dus is er een grote kans dat Huggies komende winter opnieuw moeder wordt..

Wie?
IJsberin Olinka werd geboren op 21 november 1992 in Köln. Haar moeder was Olga (zij leefde van 1979 tot 2007) en haar vader Omaha (1980-1998). In maart 1994 verhuisde zij naar Wenen, vanwaar ze in 2002 naar Bremerhaven ging. In mei 2003 terug naar Wenen, van november 2005 tot december 2006 verbleef Olinka in Gelsenkirchen. Daar vandaan mocht ze weer terug naar Wenen, tot slot kwam ze op 4 maart 2010 naar Rotterdam. Olinka heeft inmiddels al 6 nakomelingen, in 2000 kregen zij en Eric een tweeling: Lloyd (♂) & Nika (♀). In 2004 werd Lara ( ♀) geboren en in 2007 volgden de broertjes Arktos en Nanuq. Tot slot werd Olinka in 2010 moeder van Vicks (♂).

Waar?
Olinka is dus nog niet zolang in Nederland, maar ze lijkt helemaal thuis in Diergaarde Blijdorp, Rotterdam. Nadat ze haar oude liefde Eric weer mocht ontmoeten is ze in het najaar van 2010 in winterslaap gegaan. Daar kreeg ze een baby, die al vlug over de hele wereld bekeken werd via de webcam.. Op 17 maart 2011 mochten Olinka en haar kleine Vicks eindelijk naar buiten! Vicks zorgt er wel voor dat Olinka zich niet verveeld..

Wie?
IJsbeertje Sesi is geboren op 25 november 2010 in Rhenen, en heeft een broertje of zusje: Siku. Papa is Victor (1998) en moeder Freedom (2001). Het is nog niet bekend of Sesi een jongetje of een meisje is. Sesi is Inuit voor 'sneeuw.'

Waar?
De ijsbeertweeling Siku en Sesi steelt de show in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. In 1972 liep er voor het laatst zo'n ijsbeertweeling rond, aangezien Walker zijn tweelingbroertje Swimmer al in maart 2009 verloor. Sesi is kerngezond en weegt op de leeftijd van 4 maanden al ongeveer 25 kilo. Samen met Siku speelt het beertje heel veel in het water en natuurlijk stoeien ze ook graag!

Wie?
Siku is het broertje of zusje van Sesi. Het ijsbeertje werd geboren op 25 november 2010 en bijna 3 maanden door moeder Freedom (2001) verzorgd in het kraamhol. Vader van de tweeling is Victor (1998). Sinds 21 februari mogen Siku en Sesi buiten spelen, ze kregen toen ook hun naam. Siku is Inuit voor 'IJs'.

Waar?
IJsbeertje Siku woont in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. Waarschijnlijk mag de tweeling daar blijven totdat ze bijna 2 jaar zijn. Dan wordt er een nieuw thuis voor hen gezocht. Voorlopig heeft Siku het druk met groeien, spelen en zwemmen..

Wie?
IJsbeertje Vicks werd geboren op 6 december 2010 in Rotterdam. Vicks is zeer waarschijnlijk een jongen! Zijn moeder is Olinka (1992) en zijn vader Eric (1993). Vanaf 26 januari was Vicks online te bewonderen via webcams in het kraamhol. Het beertje groeide als kool en werd steeds ondernemender. 17 maart was het eindelijk zover en mocht Vicks voor het eerst buiten spelen. Hij nam meteen een duik in het water!

Waar?
Vicks is het eerste ijsbeertje wat in dit nieuwe ijsberenverblijf geboren werd. Het was 14 jaar geleden dat er in Diergaarde Blijdorp te Rotterdam voor het laatst ijsbeerbaby's waren. Vicks jaagt graag vogels op  en klimt en klautert op een boomstam in het verblijf. Verder is hij een echte waterrat!

Wie?
IJsbeer Victor is de stoere fokman van Ouwehands Dierenpark. Hij werd geboren in Rostock op 18 december 1998, waar hij woonde tot hij op jonge leeftijd naar Nederland verhuisde. Zijn moeder heet Vienna (1988) en zijn vader Churchill (1979). In 2000 kwam Victor in Rhenen, waar hij nu nog steeds woont. Met uitzondering van een periode van 11 maanden - november 2002 tot oktober 2003- die hij in Amsterdam doorbracht. Hij was daar dikke vrienden met ijsberin Katrien (1981-2003) die helaas plotseling overleed tijdens een operatie. Met Vera (1981-2008) kreeg hij op 11 december 2002 een zoon, Rocky. Inmiddels is Rocky vader geworden van Qannick (♀ 2010) en Victor dus opa. In november 2005 kreeg Huggies (1993) een drieling - Henk, Jelle en Ewa - met Victor; in december 2008 volgde een tweeling: Walker en Swimmer. Ook bij Freedom (2001) heeft hij 3 jongen verwekt: Sprinter, Siku en Sesi.

Waar?
Victor woont dus al jaren in Rhenen, dankzij hem heeft Ouwehands Dierenpark goede fokresultaten met ijsberen. Hij mag in het voorjaar, tijdens de paartijd, enkele weken doorbrengen met zijn vrouwtjes. Verder leeft hij alleen, net als in het wild. Victor verveelt zich af en toe een beetje, maar is verder een behoorlijke gemakkelijke ijsbeer. Hem maak je absoluut niet blij met pinda's, zoals een echte man betaamd wil hij alleen maar een flink stuk vlees eten!

Wie?
De oudste ijsbeer van Nederland is ijsberin Wash. Zij werd geboren op 12 december 1981 in Winnipeg (Canada) en haar ouders waren Debby (1966-2008) en Skipper (1964-1999).  In de periode 1982 tot 1997 woonde Wash in Belfast; van 1997 tot 2004 in Rhenen. In oktober 2004 verhuisden Wash en Tumble (1981-2009) samen naar Nuenen.

Waar?
Wash woont tegenwoordig dus in Dierenrijk Europa, Nuenen. Omdat Jelle en Henk niet bij elkaar in één verblijf kunnen zit er één van de broers bij Wash in het verblijf. Aangezien Wash bijna 30 jaar is zal ze geen nakomelingen meer krijgen. De ijsberin gaat haar eigen gang. Hoewel ze dus echt een oudje is kan Wash nog best een tijdje leven, zolang ze nog gezond is. Haar moeder werd namelijk bijna 42 jaar!!

De eerste maanden van prinses Leonore.

In New York werd een Zweeds prinsesje geboren.. een dochtertje voor prinses Madeleine en Chris O'Neill. Dat het een meisje werd was geen verrassing meer, al in november maakte het Zweedse hof dit bekend. Dit kwam doordat een Zweeds blad de lijst met cadeaus voor een meisje, die het stel had samen gesteld op internet ontdekte. Daardoor wisten we ook de uitgerekende datum: 25 februari. Dit was iets meer dan 9 maanden na het huwelijk van het paar op 8 juni 2013.

Het meisje werd op donderdagavond 20 februari 2014 om 22:41 uur (plaatselijke tijd) geboren. Ze woog toen 3150 gram en was 50 centimeter lang. Bij de persconferentie toonde een trotse vader het voetafdrukje van de baby, na te hebben opgemerkt: "ze heeft 10 vingers en 10 tenen." Chris vertelde: "Ze lijkt op haar moeder, en dat is iets wat ik altijd al wilde." Ook voegde hij er nog aan toe dat het kleine meisje bruine ogen en bruin haar heeft. Madeleine postte een foto van het voetje op Facebook, waarbij ze schreef: "Ik ben overweldigd."

Op 23 februari mochten moeder en kind naar huis, bij het verlaten van het ziekenhuis werd een foto gemaakt. Te zien is dat het baby'tje warm weggestopt onder een dekentje in de Maxi-Cosi ligt. In een speciale ministerraad (op 26 februari) op het koninklijk paleis in Stockholm maakte koning Carl Gustav haar namen bekend.  Ze heet Leonore Lilian Maria en is hertogin van Gotland. Ook gaf het Zweedse hof de eerste foto's vrij, eentje van de baby (gemaakt door papa Chris) en de andere maakte prinses Madeleine van de trotse grootouders met hun tweede kleindochter.

Prinses Madeleine schreef op 4 maart over haar dochtertje: "We zijn zo blij dat we Leonore in ons leven hebben. Ze is als een engel en net als haar naam brengt ze ons zonnestralen, zelfs op een bewolkte dag." Haar naam zou 'fakkel' betekenen (past daardoor ook mooi bij Estelle 'ster'.) Nichtje Estelle heeft rond 24 april met haar vader en moeder een bezoek gebracht aan Leonore en wij kregen daarvan prachtige foto's te zien. De nichtjes hadden hetzelfde witte jurkje aan. We zien het kleine prinsesje voor het eerst een beetje wakker op haar felicitatie voor opa.

Als er informatie over de doop van prinsesje Leonore bekend wordt gemaakt, worden daarbij ook enkele nieuwe foto's van haar vrijgegeven. Ze zijn gemaakt op 19 mei, Leonore was toen dus (bijna) 3 maanden. Opnieuw als schone slaapster prijkt de baby in de armen van haar ouders. Op 3 juni komt het gezinnetje aan op Zweedse bodem omdat ze daar gedoopt zal worden, waar ze vervolgens de Nationale Feestdag (6/6) meevieren. Ze openden de deuren van het koninklijk paleis, want daar was Open Huis. Zelfs Leonore droeg de nationale traditionele klederdracht!

 Precies op de dag dat haar ouders hun eerste huwelijksverjaardag vierden, 8 juni 2014, werd het Zweedse prinsesje gedoopt. Het was tevens eerste Pinksterdag. Tijdens de dienst liet ze zich even duidelijk horen, waarop ze haar speentje kreeg. Maar eigenlijk sliep Leonore Lilian Maria vooral. Chris sprak een gebed uit : "Dank U voor ons kind, dank U voor het geschenk dat U ons gaf." Op het moment dat de voorganger het meisje over nam van haar moeder protesteerde ze heel eventjes. Maar terwijl ze het doopwater (afkomstig uit een bron van het eiland Oland) op haar voorhoofd kreeg gaf ze geen kik.  NOS.  Samenvatting. 

 Het prinsesje droeg dezelfde jurk als waarin haar nichtje Estelle (en vele andere familieleden) werd gedoopt. De doopjurk stamt uit 1906. Tijdens de receptie na afloop van de doopdienst lag de kleine Leonore in het traditionele schommelwiegje. Ze had haar oogjes open en ook op de officiële foto's was het meisje goed wakker.

 Leonore heeft maar liefst 6 peetouders, waaronder haar tante kroonprinses Victoria. Ze heeft verder van haar vaders kant 5 tantes en van haar moeders kant oom Carl-Philip. Het prinsesje staat terecht in het middelpunt van de belangstelling in haar familie!!

Foto's: Kungahuset.se (Prinsessan Madeleine/ H.K.H. Kronprinsessan Victoria/ Anna-Lena Ahlström). Screenshots: video van Kungahuset.se.

Tot snel!

Hallo allemaal.

Ik mis het bloggen!! Daarom vanochtend eerst maar eens voorbereidingen getroffen om een mooie log te maken over het schattige Zweedse prinsesje Leonore.

Afgelopen vrijdag ben ik in Planckendael (Mechelen, België) geweest en heb daar prachtige foto's kunnen maken van de koala's. Binnenkort komen die online op mijn Facebookpagina Jenny's Pics.
Daar is al wel een serie plaatjes te bewonderen die ik zaterdag 26 juli geschoten heb in Gaia Zoo. Waaronder onderstaande, van girafje Sinya, geboren 20 juni 2014.

Nemen jullie gerust een kijkje!
Groetjes en tot snel,
Jenny.

Koningsdag 2014 (2)

Nagenieten van de momenten met de prinsessen Amalia, Alexia & Ariane erbij..

Het heeft even geduurd, door mijn drukke bezigheden kom ik haast niet toe aan bloggen. Terwijl er juist ontzettend veel gebeurd op 'koninklijk gebied.' Het lijkt of ik mijn interesses verlegd heb, ik ben meer bezig met mijn dierentuinen-hobby.. Maar toch vind ik koninklijke kinderen nog steeds heel leuk! En het wás een verrassing dat de prinsesjes er bij waren op Koningsdag, 26 april 2014. Laten we eens terug kijken! 

 Kijk HIER voor het eerste deel van het verslag. Enkele collages met screenshots gaan over de gebeurtenissen die ik nu beschrijf.

Alexia ruikt nog maar eens aan haar bloemcorsage.. Dan gaat het koninklijk gezin kijken naar de Koreaanse waaierdans. Ondertussen fluistert de koning iets in Alexia’s oor, even later vraagt koningin Máxima iets aan Amalia, die knikt. Het plezier lijkt een beetje weg te zijn bij de prinsesjes, maar zodra koning Willem-Alexander begint te klappen voor de turners doet Alexia dit met hem mee. Even lopen de drie meisjes met hun drietjes een stukje voor hun ouders uit. Prinses Amalia loopt naar het publiek toe om een tekening op te halen. Als ze kijken naar al die sportiviteit begint Amalia eerst aarzelend in haar handen te klappen. Even later is er gewoon een startsein, zodra de koning applaudisseert doen de drie meisjes het ook.

Terwijl de prinses van Oranje geregeld even zwaait (soms met de opgerolde tekening), zakt de mond van Alexia steeds open van alles wat er te zien is. En als ze even uitgekeken is houdt ze haar bloemcorsage onder haar neus en ook schudt ze het oranje lint in haar hand wat heen en weer. Als het gezin wordt uitgenodigd om aan een oranje touw te trekken om de mensen die een lintje gekregen hebben nog een keer in het zonnetje te zetten, duwt koningin Máxima Ariane zachtjes naar voren. Ook Alexia en Amalia lopen mee en pakken het touw vast. Op verzoek draaien ze nog wat zodat de camera’s mee kunnen kijken. “Drie, twee..”

 De koning wijst naar de 2 jongetjes die er al voor klaar stonden: “Jullie ook hè..” En er wordt nogmaals afgeteld en dan trekken ze met elkaar; een lintjesregen als gevolg! De jongetjes overhandigen de prinsesjes elk een windmolentje, die de meisjes met hun handen aan het draaien proberen te krijgen. Als ze verder lopen stopt Amalia haar windmolentje in een oranje plastic tas die vastgehouden wordt door een mevrouw uit het gevolg van het koninklijk gezin. Zo kan ze tenminste wat handen schudden van mensen uit het publiek! 

Er is voor ieder prinsesje een shirtje, blauw, wit en rood, zodat ze mee kunnen doen met het 50 meter hardlopen. Alexia draait nog steeds aan haar windmolentje. Met de estafette meedoen gaat niet lukken op deze schoenen, Amalia bespreekt even met de burgemeester wat ze wel kan doen. Dat wordt het startschot geven! Samen met de man die dit eigenlijk als taak heeft oefent ze een keer met het uitslaan en op elkaar slaan van het ‘startbord’. 

Alexia komt naast haar staan en dan roept Amalia zo hard ze kan: “Klaar voor de start!” en geeft het startsein! Even later mag Alexia het startschot geven, ook zij brengt het er prima af. Met een grote lach op haar gezicht klapt ze het rode en het blauwe deel van het bord tegen elkaar. Amalia schreeuwt de renners na: “Valse staa-ha-rt!” Nog even wordt er geposeerd voor foto’s en dan gaan de drie prinsesjes van de route af.. Even uitrusten van alle indrukken!

Aan het eind van de route komen de meisjes weer in beeld. Alleen Amalia heeft haar polscorsage nog om, bij haar zusjes prijken rood/wit/blauwe loom armbandjes om.  Ariane aan de hand van het kindermeisje tot dat die haar los laat en de meisjes zelfstandig de hun aangewezen richting uit lopen. Amalia en Alexia, wuivend naar het publiek, met grote stappen voorop. Ariane er achteraan, ze trekt snel een sprintje. 

De prinsesjes voegen zich bij hun ouders om nog even naar het ‘Koningsdag-lied’ te luisteren. Alexia gaat bij haar moeder staan en pakt haar hand, Ariane staat veilig tussen in.  De koning legt zijn handen op de schouders van Amalia, die voor hem staat. Hij buigt zich even naar Ariane om haar op haar gemak te stellen. De oudste 2 van het A-team applaudisseren volop mee, Ariane is wat overweldigd door de enorme mensenmassa.

 Amalia zwaait ondertussen nog even, terwijl koningin Máxima Alexia wijst in welke richting ze moet kijken om het kunstwerk te zien dat zo dadelijk onthuld wordt.  Vol spanning kijkt iedereen naar boven, Alexia wijst omhoog, waar het even niet volgens plan verloopt. Het doek valt niet van het schilderij af.. ook al maken de koning en koningin het gebaar “trekken!!!” Het gezin loopt naar het podium, de prinsesjes zwaaien alle drie naar de menigte. Alexia begint, stopt vervolgens, tot Amalia ook gaat zwaaien, waarna Ariane het voorbeeld van haar zusjes volgt met een bescheiden ‘zwaaitje’. 

Achter elkaar lopen ze de trap op, maar Alexia neemt zulke grote stappen dat ze Amalia in haalt. Ariane houdt met beide handjes de hand die haar moeder om haar heen geslagen heeft vast. Amalia doet een pluk haar achter haar oren, terwijl Máxima aan de andere kant wat haar van Amalia achter haar oren strijkt.  Daarna grijpt Ariane gauw weer de hand van haar mama beet. De koning heeft zich over Alexia ontfermt, zijn handen rusten op haar schouders. Terwijl de burgemeester zijn dankwoord spreekt frutselt Alexia aan haar mooie lange haren. Amalia staat kaarsrecht te luisteren, maar Ariane beweegt een beetje zenuwachtig haar tong. 

Als er “ uw dochters, wat een verrassing dat ze erbij waren,geweldig! ” gezegd wordt verschijnt er een lachje op het gezicht van Amalia. Dit gezegde levert extra gejuich en gejoel en er wordt nog extra geapplaudisseerd voor de prinsesjes.  Ze glunderen alle drie, Amalia reageert er op door in haar handen te klappen, te zwaaien en weer te klappen. Als het dankwoord is afgesloten is er toch een soort opluchting op Amalia’s gezicht te lezen als ze met alle anderen mee kan klappen. Terwijl de koning zijn afsluitende toespraak doet is ook Amalia een beetje afgeleid, maar ze herstelt zich direct als er weer applaus klinkt en ook haar zusjes doen braaf mee. Ariane met een guitig gezichtje.

  De gezichtjes staan weer ernstig als het voorspel van het Wilhelmus klinkt. En, wat ik misschien wel het mooiste moment van de Koningsdag vind, dan zingt het hele Koninklijke gezin uit volle borst het Wilhelmus. Ariane af en toe nog wat aarzelend, logisch. Na afloop hebben prinses Beatrix en prinses Amalia even een onderonsje. Wat zal oma Beatrix trots zijn op haar dappere kleindochters! Het is toch heel wat om het middelpunt te zijn van zoveel belangstelling.

Er barst nog een spontaan ‘Lang zal hij leven’ los, Alexia juicht vol overgave mee bij het driemaal hoera. Als de prinsesjes langs de rest van de familie komen grijpt prinses Marilene haar kans om Ariane even een goedkeurend klopje te geven. En dan gaan de meisjes met de rest van het gezelschap het podium af en zit het er op!

Jannemieke van RoyalDuo was erbij toen de prinsesjes afscheid namen va de rest van de koninklijke familie. Hun ouders gingen nog naar het Cobra Museum voor een receptie om daar met elkaar na te praten. Amalia gaf haar moeder nog een dikke knuffel en diverse familieleden kregen een kus van de prinsesjes, zoals bijvoorbeeld op de foto in de collage hierboven prinses Annette en prins Bernhard. 

De foto's in de log zijn van RoyalDuo én van Gerrianne NIET OVERNEMEN zonder hun toestemming. Verder zijn er veel screenshots gebruikt uit de uitzending van de NOS, daarnaast is ook het verslag op deze uitzending gebaseerd.

Koningsdag 2014 (1)

Het complete verslag van de aanwezigheid van de prinsesjes!

De prinsesjes zijn er bij! Wat een verrassing!! Ze stappen uit de auto en koningin Máxima loopt naar haar dochters toe en pakt Ariane bij de hand. Koning Willem-Alexander steekt zijn hand uit en Amalia pakt hem en loopt een klein stukje mee. Dan moet ze alweer los laten omdat er handen moeten worden geschud, de drie prinsesjes doen dat keurig. Vervolgens worden ze verwelkomd door de familie. Prinses Laurentien geeft nog snel een knuffel aan Ariane en dan geven prins Constantijn, prinses Margriet en ook prof. Mr. Pieter haar een zacht duwtje, zodat ze de goede richting op gaat, achter haar zusjes aan. Koning Willem-Alexander legt zijn hand op Alexia’s schouder, terwijl ze toekijkt hoe haar moeder een corsage krijgt. Dan neemt die Alexia mee, terwijl Amalia en Ariane met de koning mee lopen en het gezin bij elkaar gaat staan. 

Ariane strijkt met een automatische reactie haar haartjes achter haar oor, die zitten namelijk al met een haarband netjes vast. Heel ‘prinsesselijk’ legt prinses Amalia haar handen over elkaar voor haar middel. Prinses Alexia zwaait alvast. Er blijken ook corsages te zijn voor de prinsesjes, ze krijgen er ieder eentje om hun pols. Ariane bekijkt ‘m eens goed en voelt er wat onwennig aan. Na het luisteren naar het lied dat veel kinderen zingen loopt het gezelschap verder. Amalia applaudisseert even, maar Alexia klapt behoorlijk lang in haar handen. Amalia zwaait met haar arm hoog in de lucht, zelfverzekerd, haar zwaai lijkt op die van haar vader. Alexia wuift snel met haar hand, meer zoals haar moeder. Er staat een rijtje mensen van het college klaar waar de prinsesjes keurig een hand aan geven. Prinses Alexia begroet hen, zonder een spoor van verlegenheid. Daarna schuift ze haar corsage goed en ruikt er aan.
 

Als ze weer verder lopen zwaait ook Ariane, Alexia houdt maar gewoon haar hand omhoog. Amalia en Alexia lopen voorop, tot ze terug geroepen worden: “Meisjes!” Even blijven ze staan, maar als hun vader wenkt gaan ze snel terug. Alexia op een holletje, Amalia er rustig achteraan. Ze bekijken een schilderij en daarna komen ze bij een demonstratie over het veen waaraan Amstelveen zijn naam dankt. De meisjes kijken geïnteresseerd toe. Er tegenover is er een organisatie die de natuur promoot. Prinses Alexia houdt een ei vast, ze laat het lachend wat ronddraaien om goed te voelen hoe dat ‘voelt’ en geeft het dan terug. Even verderop zijn er schooltuinen nagemaakt en mogen de prinsesjes ook zaaien. Amalia is als eerste klaar en loopt vast met haar moeder mee om te kijken naar wat jongens die heksenbezems aan het maken zijn. 

Koning Willem-Alexander kijkt ondertussen naar zijn jongste dochters. “Is het gelukt meisjes?” Vol ijver zijn ze bezig, tot dat hij zegt: “Kom, zij maken het af, oké?” Bij een wedstrijdje ballonnen opblazen en knappen door op een varken te ‘rijden’ kijkt prinses Amalia toe en klapt in haar handen. Als de meisjes gevraagd wordt of ze het ook willen doen, schudden ze hun hoofd. Ariane loopt dicht tegen haar vader aan gedrukt verder. Als er aan een wiel gedraaid moet worden bij het touw slaan loopt Amalia daar nieuwsgierig op af. De waarnemend burgemeester houdt een oogje in het zeil terwijl Amalia draait. Alexia loopt stralend verder aan haar moeders hand naar een oud schip, waar het gezin even voor gaat staan poseren. Ariane lijkt een beetje verlegen onder alle aandacht en kruipt tegen koningin Máxima aan. Amalia staat heel ontspannen op zichzelf en aan Alexia’s gulle lach is te zien dat zij zich ook wel op haar gemak voelt. 

Als Máxima een paar zelfgemaakte oranje ‘rozetten’ voor zich houdt licht het gezicht van Ariane op. De koningin geeft Alexia en Ariane ieder zo’n kleurig, Amalia heeft er al eentje. Ariane bekijkt die van haar uitvoerig. Er wordt “Amalia!” geroepen, de prinses van Oranje zwaait bereidwillig nog een keertje extra die kant uit. Dan is er een quiz waarbij foto’s van de Oranjes  en scouting bij het juiste jaartal moeten worden geplakt. Nog niet zo makkelijk merken de koning en koningin, die een poging wagen. Alexia merkt op: “Dat weet ik niet.” Als ze weer verder lopen heeft de koning even een onderonsje met zijn oudste dochter. Geïnteresseerd volgen Amalia en Alexia hoe touwknopen worden voorgedaan. Ze praten ook enthousiast tegen de mannen die het laten zien. 

Meisjes van de leeftijd van de prinsesjes maken een foto van Amalia, Alexia en Ariane. “Kom maar meisjes,” zegt de koningin, alsof ze hen wil beschermen. Toch blijven ze nog even staan, “heel simpel” eindigt de koning zijn gesprek. “Waarooomm??”reageert Amalia op luide toon, “Doen we het niet na?” Als Willem-Alexander merkt dat Alexia heel dicht naast hem loopt neemt hij haar bij de hand. Amalia geeft intussen antwoord op vragen uit het publiek. Ariane blijft dichtbij Máxima, Alexia wil eigenlijk bij haar vader blijven, maar die is afgeleid door mensen die een vechtsport demonstreren. Daarom voegt ze zich bij haar zusjes en moeder. Die laat haar kracht zien door een plankje door midden te slaan, natuurlijk applaudisseren de prinsesjes hard voor haar. 

Dit verslag heb ik geschreven op basis van de NOS uitzending van Koningsdag. Alle screenshots zijn ook van de NOS. De foto's in de onderste 2 collages zijn gemaakt door Gerrianne. Niet overnemen zonder haar toestemming. Bekijk al haar foto's HIER.

Binnenkort volgt deel 2 (en dit keer écht, want ik heb nog meer foto's die ik mag gebruiken!)

Kattenfamilie uitgebreid na geboorte!

We hebben kittens, Bells is voor de tweede keer moeder geworden. Het is tevens de laatste keer dat ze een nestje heeft gekregen. Zodra ze voldoende is aangesterkt en de kleintjes voor zichzelf kunnen zorgen moet ze naar de dierenarts. Dan wordt ze 'geholpen', zodat we geen uitbreiding meer krijgen van onze toch al flinke kattenfamilie. Kleine Joepie is nu een halfjaar, komende dinsdag is zij aan de beurt om 'definitief onvruchtbaar' gemaakt te worden. Even spannend, zo'n operatie, maar het moet toch! Nu kunnen we in ieder geval nog een keertje volop genieten van het opgroeien van drie kattenkindertjes.

 

 Eind februari zijn de katers druk geweest, want niet alleen Bells was toen krols. Ook haar zus Peukie is in precies dezelfde week gedekt. Dat werd duidelijk toen ook haar buik steeds dikker werd. Bij Bells wist ik al heel snel dat er kittens op komst waren, bij het aaien voelde ik haar opgezwollen tepeltjes. Ik rekende ongeveer op 'rond koningsdag.' De foto's in bovenstaande collage zijn gemaakt op woensdagavond 23 april. In de volgende middag kreeg ik een smsje dat de geboorte van de baby's van Bells begonnen was én dat Peukie 3 kittens gekregen had, na een zware bevalling. Gelukkig bij haar eigen baasje thuis en niet ergens in de struiken (want Peukie leeft 'buiten'.)

 

 

 Ik hoopte dat ik op tijd thuis zou zijn van mijn werk, en 3 uur na de eerste tekenen van de bevalling was ik er. Bells had stevige weeën en veel pijn, ze jankte klagelijk en bromde af en toe. Ze lag midden in de kamer in een stoel, zocht het gezelschap dus op, want ons hele gezin (5 personen) was er. Ik aaide haar en moedigde haar aan. Bells lag constant te spinnen. Tussendoor waste ze zichzelf steeds. Het was zwaar voor haar, het arme beestje lag echt te lijden! En je kon niets doen.. Bells buik trok steeds sneller achter elkaar diverse keren samen en toen stond ze opeens op. Haar buik was helemaal naar beneden gezakt.. ik tilde haar in de doos die klaar stond. Eindelijk zag ik iets, maar het kwam niet verder, hoe Bells ook perste. Dat was ongeveer om 18.20 uur. Bells ademde heel erg snel en haar lijfje trilde. Het was bloedstollend spannend.

 

Heel duidelijk zagen we eén van de kittens in de buik van Bells bewegen, die zat nog erg 'hoog'. Aline heeft Bells over haar buikje geaaid en daarvan ontspande ze wat. Eindelijk stak er een staartje uit! Het duurde vervolgens nog weer een minuut of 8 voor dat het kitten helemaal geboren werd. Ik was even bang dat het helemaal mis zou gaan! Het was trouwens duidelijk waarom de geboorte van deze kleine zo moeilijk ging. Niet alleen lag het verkeerd, er zat ook geen vlies meer om heen, dus het 'gleed' haast niet. Pfff... eindelijk werden de inspanningen van Bells beloond. Om 19.00 uur kwam een zwart met wit kittentje ter wereld. Bells begon het direct te likken, maar het slijm op het kopje heb ik afgeveegd. Langzaam kwam er wat beweging in het kleintje, het leefde dus. Net als bij de vorige bevalling beet Bells de navelstreng niet door. Daarom heb ik die doorgescheurd.

 

Het kittentje kwam onder het bloed te zitten toen de nageboorte 'geboren' werd. Nadat Bells die opgegeten had ging ze verder met het wassen van haar kleintje. Al snel was het gedeelte wat wit hoorde te zijn weer wit. Uiteindelijk poetste ze zichzelf ook wat op. Het kitten zocht een plekje op om te drinken en het vachtje droogde. Bells was meteen 'verliefd' op haar kindje en koesterde het. Eerst bleef het een poosje rustig, maar daarna kwamen er weer weeën. We zagen weer de golvende bewegingen van een 'zwemmend katje' in de buik. Het duurde en het duurde, maar toen kwam er eindelijk een soort vruchtblaas tevoorschijn. En ja, daar was weer een babykatje! Een uur en 50 minuten na de eerstgeborene. Wat direct opviel was het kopje met de witte neus van deze kleine, waarschijnlijk afkomstig van papa Bubbel! Ook van dit kitten heb ik de navelstreng doorgescheurd en het snoetje schoongeveegd. Bells verzorgde de rest en de kleine zocht de weg naar de 'melkbar.'

 

 

 

 Na de geboorte van dit tweede kitten heeft Gerlinde de namen gegeven. Het eerste katje had het meeste wit, deze werd dan ook naar Rinus (de vader van Bells, helaas vorig jaar november dood gegaan) vernoemd: Riesje. Het andere katje kreeg de naam Reusje. Nog maar net op de wereld waren deze twee kittens elkaar al aan het weg duwen en lagen ze met de pootjes te trappen! Nu ging het opeens wel vlot en kwam het derde kitten er snel achteraan.. Het kopje was bedekt met een laag slijm en het kleintje maakte benauwde geluidjes, deze keer redde ik het schoonvegen niet met mijn vinger. Met een doekje zoveel mogelijk weggehaald. Het doorbreken van de navelstreng probeerde ik met extra aandacht voor het deel aan het buikje, maar juist deze keer bloedde het nogal. Bells likte haar derde kleintje natuurlijk ook, maar ze was erg moe en daarom niet zo uitgebreid. Dit derde kitten is Roosje genoemd. Roosje kon eerst geen plekje vinden om te drinken, na dat ik haar een paar keer heb aangelegd vond ze uiteindelijk een tepel.  

Nadat ik het vieze dekje uit de doos gehaald had en er een schone in gelegd had lag Bells er tevreden op met haar kittens. Gelukkig is alles goed gegaan en tot nu toe gaat het nog steeds prima. De navelstrengetjes zien er goed uit en Riesje, Reusje en Roosje drinken en slapen en drinken.. Bells is enorm beschermend en alert. Enkele katten duldt ze absoluut niet in de buurt, ze valt ze ook echt aan.. Wel een beetje sneu voor Jojo, die door Bells luid jankend en brommend in de haren gevlogen werd. (De haren vlogen rond!) Gelukkig is het mooi weer en dus kan Jojo het beste maar buiten blijven.

 Bells heeft het zwaar gehad en ze is erg afgevallen nu de kittens niet meer in haar buik zitten. Ze moet nog even aansterken dus! Maar het is zo prachtig om te zien hoe ze in haar element is met haar kindertjes. Ze is nu 2 jaar en volwassener als bij haar eerste nestje. Toch is ze af en toe een beetje ondeugend en draait zich dan zo om dat de kleintjes van haar af vallen! Maar als er eéntje begint te piepen is ze er direct bij..

 Joepie heeft al snel een kijkje genomen bij de nieuwe aanwinsten.. ze is nu niet meer de kleinste. Maar als Riesje, Reusje en Roosje straks naar een eigen baasje gaan dan is Joepie toch weer onze jongste. In totaal zijn er 16 kittens bij ons ter wereld gekomen.. allereerst kreeg buurtpoes Mickie in de schuur een nestje van 5; vervolgens is haar dochter Spook moeder geworden van een viertal. En uit dat nestje hebben we Bells gehouden, die vorig jaar het leven schonk aan 3 kittens en nu nogmaals. Bells' dochter Bluukie heeft overigens deze week eveneens kleintjes gekregen, maar liefst 6 stuks! We houden het er maar op dat Bubbel vader is van zowel Boefie, Bobo en Bluukie als van Riesje, Reusje en Roosje. Verder is hij waarschijnlijk ook vader van de kittens van Peukie (daar zit bovendien eén grijsje bij) en zo en zo de opa van de katjes van Bluukie.. Ja, katten zijn enorm vruchtbaar!

 

Deze keer zijn het drie kleine zwartwitte katjes. Misschien niet zo speciaal als 'blauw' (of te wel grijs) maar ze zijn echt even goed heel erg mooi en schattig!!

 Dit was de derde geboorte die ik bij mocht wonen: BLOG KITTENS 2013 BLOG KITTENS 2012