Netgiraffen in Diergaarde Blijdorp (1)

Het is iets heel bijzonders wat giraffen met mij doen. Een poosje naar deze gracieuze, statige dieren kijken geeft me altijd rust. Ze staan vaak vredig bij elkaar te eten. Als ze je aankijken met hun prachtige ogen met de kenmerkende wimpers, dan ben je verkocht. In de dierentuin waar ik het meest kom, Diergaarde Blijdorp, zijn de afgelopen maand weer twee girafjes geboren. Dit bracht me erbij om een mooie blog over hen te maken. Ik heb me in de afgelopen jaren verdiept in de giraffen-groep van Rotterdam en kan ze inmiddels zo goed als allemaal uit elkaar houden. Blijdorp houdt 1 van de 9 giraffen ondersoorten, de netgiraffe. In Nederland heeft ook Artis in Amsterdam een fokgroep van deze giraffen en er wonen nog 2 netgiraffen in de mannengroep van Dierenpark Amersfoort.

Het eerste jonge girafje dat ik in Diergaarde Blijdorp heb zien opgroeien is  het vrouwtje Doris. Op de collage is zij rechtsonder in beeld. Doris werd geboren op 3 april 2010, de foto is gemaakt op 30 april. Ze is het eerste girafje wat in het nieuwe verblijf ter wereld kwam. Officieel het Savannehuis genaamd, maar door mij - en anderen-  'de Ui' genoemd. Het tweede girafje wat ik meemaakte was het mannetje Jani. Hij is op de foto (rechtsboven) nog maar nauwelijks een dag op de wereld! Kimberley volgde in het zelfde jaar op 6 september, zij was op de foto (linksboven) een dag of 11 oud. Jani & Kimberley trokken naar elkaar toe en op 1 oktober maakte ik de foto rechtsonder van de twee laatste nazaten van giraffeman Fehari (Fahari). Hij vertrok namelijk op 18 oktober naar de Olmense Zoo in België, waar hij helaas nog maar enkele maanden heeft geleefd.

Het was nu aan Banio om voor nageslacht te gaan zorgen. Als bijna tweejarig mannetje kwam hij in de zomer van 2009 vanuit Tsjechië naar Rotterdam. Hij moest dus nog behoorlijk groeien en pas na een jaar of 2 begon hij Fehari uit te dagen en volgden er 'nekgevechten'.  Banio heeft na het vertrek van de grote fokman al snel de vrouwen weten te veroveren en zo volgde er in het voorjaar van 2013 een geboortegolf: dochters Chloë (19 maart) en Vera (28 mei) & zonen Fabian (8 april) en Tijn (19 april) kwamen ter wereld. Het enige probleem voor Banio was dat er toen geen vruchtbare dames meer over waren om mee te paren! In deze blog komen eerst de girafjes Chloë en Tijn aan de orde, op bovenstaande foto's zijn ze allebei nog maar pas op de wereld..

Giraffe Marianne.

Ze is zelf op 30 augustus 2002 in Rotterdam geboren als dochter van Josike en Mark. Giraffe Marianne, vernoemd naar een van de dierenartsen van de Diergaarde. Met een jaar of 3 is een giraf volwassen en de draagtijd bedraagt ongeveer 15 maanden.. dus op 17 november 2006 werd Marianne voor het eerst moeder. Ze kreeg een levenslustige dochter, Esta en alles ging goed. Maar toen haar tweede dochter Cristel geboren werd liet Marianne haar niet of nauwelijks drinken en daardoor verzwakte Cristel enorm. Gelukkig konden de verzorgers opgelucht ademhalen nadat bleek dat alles goed ging met Marianne's derde dochter, Doris. Rond de vierde telg, Kimberley, waren wat zorgen vanwege een navelontsteking, maar het girafje dronk prima. In maart 2013 volgde een vijfde dochter, Chloë die ook perfect groot gebracht werd door Marianne. En op 23 oktober 2014 heeft Marianne een zoon gekregen met de klinkende naam 'Jimbo.' (Esta staat niet genoemd in de collage omdat ik haar nooit heb meegemaakt.)

Giraffe Cristel.

Op 26 juli 2008 werd giraffe Cristel geboren, als dochter van Fehari en Marianne. Helaas ging het niet goed met haar, ze was zo slap als een vaatdoek. Een infuus pepte haar wat op en omdat bleek dat haar moeder haar niet liet drinken probeerden de verzorgers haar bij te voeden met de fles. Dat hielp Cristel in de benen zodat ze zelf op zoek kon gaan naar melk.. Die vond ze bij Tipsy, een wat oudere giraffe, die zelf een jong (Marco) had rondlopen van 2 jaar oud. Een girafje drinkt ongeveer 6 tot 12 maanden bij zijn moeder, maar vaak proberen ze ook als ze wat ouder zijn nog mee te 'snoepen'. Tipsy vond het prima als Cristel langs kwam voor een melkbeurt en na een maand was ze dan ook al 7 kilo aangekomen. Moeder Marianne keek nauwelijks naar haar dochter om. Toch heeft Cristel zelf een prima start gemaakt als moeder. In april 2013 kreeg ze haar zoon Tijn en inmiddels heeft ze op 9 oktober 2014 een dochter gekregen, Zoë.

Giraffe Chloë.

 Chloë is de oudste dochter van Banio en dus het vijfde kind van Marianne. Zij werd geboren op 19 maart 2013 na maanden wachten op een geboorte bij de giraffen. Nog geen maand na dat Chloë ter wereld kwam mocht zij een halfbroertje verwelkomen, Fabian. Zo kon het tweetal samen het buitenverblijf gaan verkennen! Chloë vond dat best spannend en het duurde even voor zij zich rustig genoeg voelde om buiten bij haar moeder te drinken. In de weken die volgden kwamen er nog 2 andere speelkameraadjes bij en zo konden zij met elkaar opgroeien. Chloë zocht altijd wel gezelschap bij haar halfbroers en halfzusje. Ze groeide uit tot een prachtige jonge giraffe-dame en is op 8 september verhuisd naar de Zoo van Beauval in Frankrijk. (Ik zag Chloë voor het eerst op 25 maart 2013 en voor het laatst op 6 september 2014.)

Giraffe Tijn.

 Tijn is de naam van het eerste kind van giraffe Cristel, voor vader Banio is hij de derde telg. Op 19 april 2013 werd dit krachtige girafje geboren. Hij moest nog een tijdje apart staan met zijn moeder, zoals gebruikelijk na de geboorte van een girafje. Zodat het zeker was dat de band tussen moeder en kind goed zat en hij zelf de melk binnen kreeg. Tijn groeide er prima op en al snel mocht hij ook de buitenwereld verkennen en natuurlijk kennismaken met zijn halfzus Chlöe en halfbroer Fabian. Na anderhalve maand kwam daar nog halfzusje Vera bij. Tijn's ene hoorntje stond wat scheef en daardoor was hij een tijd prima te herkennen. En natuurlijk was zijn vlekkenpatroon ook weer anders als die van de andere jonge girafjes. Ook Tijn is verhuisd op 8 september, naar een dierentuin in Israël, waar hij inmiddels redelijk goed is opgenomen in de groep. (Ik zag Tijn voor het eerst op 22 april 2013 en voor het laatst op 6 september 2014.)

Girafje Zoë.

Al maanden geleden was ik er van op de hoogte dat er in het najaar zeker wel weer een of meer girafjes op komst waren in de Blijdorper groep. En naarmate de zomer vorderde verschenen er steeds rondere buiken en ook waren er 'uiers' zichtbaar. Welke giraffe zou als eerste moeder worden? Het werd Cristel.  Ze zette op 9 oktober en schitterende dochter op de wereld, de derde voor Banio: Zoë. Het ging zo goed met het girafje dat er meteen dezelfde dag al 'kraambezoek' langs mocht komen. Ik moest iets langer wachten, maar op 14 oktober kon ik gaan kijken en dat hield ik een hele poos vol. Wat is het toch prachtig, zo'n pasgeboren girafje. Ik was ook getuige van een liefdevol moment tussen haar ouders. Het maakte Banio (bovenste collage, linksboven) helemaal niet oud dat Cristel (bovenste collage linksonder) nog apart stond. Hij stak zijn lange nek gewoon door het grote gat in het hek heen om haar te knuffelen (foto in de bovenste collage rechtsonder)..

Girafje Jimbo.

Zelf had ik eigenlijk gedacht dat Marianne de eerste zou zijn die weer een jong ter wereld zou brengen. Maar Marianne werd de tweede in de rij, op 23 oktober schonk zij het leven aan haar zesde kind en dit keer een zoon! Voor Banio is het eveneens zijn zesde nakomeling (zijn derde zoon).Het girafje werd vernoemd naar een verzorger, Jimbo klinkt net zo stoer als hoe het mannetje rond stapt in het binnenverblijf. Overigens duurde het een hele tijd voor ik hem zag staan, maar moeder Marianne moedigde hem aan in de benen te komen en daarna nam Jimbo eerst eens tijd voor 'de melkbar'. Dit girafje zag ik voor het eerst op 28 oktober, net als Zoë was hij 5 dagen oud. Toch was er een verschil: Jimbo's hoorntjes lagen nog schattig plat op zijn koppie. Marianne stond overdag apart, met haar dochter Cristel, kleindochter Zoë en zoon Jimbo. 

 Dit kwam doordat het weer niet zo goed was en de rest van de giraffen daarom ook de beschikking over het binnenverblijf moesten hebben. Aan het einde van de middag konden de deuren dicht en mochten alle giraffen bij elkaar. Zoë zocht haar halfbroertje Jimbo op en zo kon ik de eerste foto's van het tweetal maken. Nu is Zoë nog iets groter, maar dat zal Jimbo snel gaan inhalen. Zoë dartelde door de stal en keek nieuwsgierig omhoog naar waar de andere giraffen hooi vandaan haalden, daar kon ze echt niet bij.. Zoë's hoorntjes staan inmiddels fier overeind. Jimbo lag alles rustig te bekijken maar toen hij uiteindelijk wat ging rond lopen kwamen alle andere giraffen even aan hem snuffelen. Wat zijn het toch mooie dieren! Ik verheug me er op om dit tweetal te zien opgroeien en natuurlijk helemaal op de verdere babygirafjes die er nog geboren gaan worden..

Prinses Estelle groeit op..

Het Zweedse prinsesje Estelle is een vrolijk peutermeisje. We zien haar heel regelmatig en daarbij word helemaal duidelijk dat het een spontaan, parmantig kindje is. De afgelopen periode waren er de volgende hoogtepunten in haar leventje:

Een officiële opdracht:
Prinses Estelle (2) heeft de titel hertogin van Östergötland en op 17 mei ging ze op bezoek in deze provincie. Eerst bezocht het gezin het kasteel van Linköping, waar een ruimte is vernoemd naar het prinsesje, de Hertogin Estelle-salon. Daarbij nam het meisje bloemen aan van een leeftijdsgenootje uit het publiek. Vervolgens opende Estelle die dag een sprookjespad, dat vlakbij een meer ligt. Ze bleek al heel zelfstandig te zijn en wandelde vrolijk voor haar ouders uit bij de bezichtiging van het pad, door de natuur, waarlangs diverse sprookjesdieren staan. Zo vond ze de gekroonde kikker erg interessant. Tijdens een toespraak vermaakte het prinsesje zich prima op een 'schommelzwaan,' de knobbelzwaan is de vogel die 'symbool' staat voor Östergötland.

Nationale Feestdag & Doop Leonore:

Op 6 juni 2014 is de Nationale Feestdag in Zweden. Prinses Estelle poseerde in de traditionele klederdracht in de tuin bij het Haga Paleis. Later op de dag, rond 18:00 uur, maakte ze met haar ouders een rijtoer in een koets en zwaaide vrolijk naar alle publiek. Twee dagen later stal het meisje de show tijdens de doop van haar nichtje Leonore. Ze had een prachtige eigen stoel en zat daarin keurig met de doopliturgie in haar handen. Toen het haar wat begon te vervelen ging ze even staan, maakte een dansje en bekeek wat boekjes bij haar moeder op schoot. (Foto's Nationale Feestdag: Kate Gabor.)

Verjaardag kroonprinses Victoria:
Daar is Estelle altijd de ster, wat doet ze haar naam toch eer aan! Op 14 juli vierde haar moeder traditiegetrouw haar 37e verjaardag op het eiland Öland, bij het koninklijke zomerverblijf. Natuurlijk was het kleine prinsesje daarbij ook aanwezig en ze genoot van alle drukte. Ze zag er schattig uit in haar jurkje, eerder gedragen door tante prinses Madeleine. Ook zagen we voor het eerst een paardenstaartje in het haar van Estelle. Samen met papa probeerde Estelle bellen te blazen, ze droeg een prachtige bloemenkrans in het haar en rende over het grasveld, kortom: wat was ze weer fotogeniek!

Drie generaties op de foto: 

Begin juli werden er foto's vrijgegeven met daarop koning Carl Gustav, zijn dochter kroonprinses Victoria en zijn kleindochtertje prinses Estelle. Zij brachten een bezoek aan het park Skansen (openluchtmuseum) in hartje Stockholm. In het dierentuin gedeelte bezochten zij de kinderboerderij waar het prinsesje de geitjes aaide en een ritje op een pony maakte. Verder bekeken ze nog andere dieren, zoals de lori-papegaaien. (Foto's: Kungahuset.se)

Voor het eerst naar de 'Voor'-school:
25 augustus ging er een nieuw hoofdstuk beginnen in het leven van prinses Estelle. De twee en half jarige peuter werd door haar vader en moeder weg gebracht naar Äventyret 'Het Avontuur', een peuterspeelzaal. Het belangrijkste motto van de school is 'weer of geen weer', wat inhoud dat de kinderen veel naar buiten gaan om een natuurgevoel te ontwikkelen. Estelle was niet onder de indruk van alle pers die haar opwachtte en zwaaide naar hen. 

Confrontatie met het verleden.

Ik kwam een gedicht tegen en ik typte het over. Zo, dat was confronterend. Gelukkig is het pesten op de deeltijd maar zeer kortstondig geweest. Toch worstel ik nog altijd met mijn negatieve zelfbeeld. Niet raar als je kijkt naar hoe lang en hoe vaak ik vroeger gepest werd.

Let op: dit kan confronterend zijn!

22 mei 2008.

Ze moeten me altijd hebben.

Niet eerlijk gewoon!

Op de basisschool, in de buurt.

Op het voortgezet onderwijs, in de trein.

En nu ook nog op de deeltijd.

Daar was ’t altijd veilig.

Maar nu niet meer.

Ik lig er wakker van.

Voel me gekwetst en meer dan dat.

Wat doe ik toch verkeerd?

Nu heb ik me wel heel erg bezeerd!

Met mij valt niet te praten.

Ik ben kanker, een eikel, een idioot.

Luister nooit; stop altijd te laat.

Ik ben een kankermongool.

Maar iemand met kanker gedraagt zich tenminste nog normaal.

Dan zeggen ze: beter gekwetst door de waarheid dan getroost met een leugen.

Ik ben stom en stink verschrikkelijk.

Mijn verstand zit in mijn reet en daarom stinkt het zo.

Wat doe ik toch verkeerd?

Dit alles heeft me wél bezeerd!

Er is niets goed aan mij.

Die tijd is inmiddels voorbij.

Ik ben te dik en zie er niet uit.

Ik ben een monster en een flapuit.

Mijn kleren zijn vies.

En ik ben totaal niet precies.

M’n haar zit nooit leuk genoeg.

En het is lang geleden dat ik me goed gedroeg.

Niemand vind me leuk.

Mijn eigenwaarde heeft een flinke deuk.

Wanneer ben ik normaal?

Ik heb het gevoel dat ik altijd faal!

Meestal heb ik een grote mond.

Maar soms ben ik té bang, dat is niet gezond.

Komt het ooit goed met mij?

Misschien als ik mezelf flink snij??

Update over mij.

Het leek me goed om even wat bij te praten over hoe het met mij gaat. Ook wilde ik even reageren op de reacties op mijn vorige logje over poes Jojo. 
Zoals ik daarin schreef, maar wat blijkbaar niet erg opvallend was, kwam Jojo in het voorjaar van 2013 aanlopen. Ze heeft op 8 oktober 2013 inderdaad een kitten gekregen, Joepie. Hier over heb ik weleens wat geschreven, maar ik kan het begrijpen dat dit niet allemaal is blijven hangen natuurlijk! Mijn kater Luukie heb ik helaas verloren in maart 2013, maar op een hele bijzondere manier heb ik er 2 poezen bij gekregen. Nu mag ik Jojo 'van mij' noemen, omdat een jaar na dat ik haar als gevonden heb opgegeven, nog niemand om haar gekomen is. Om dit feit te vieren ben ik begonnen met het beschrijven van haar verhaal. Inmiddels is deel 2 in de maak.

Dan kom ik direct bij het feit dat ik even over mezelf wat wil opschrijven. Jullie hebben ongetwijfeld gemerkt dat ik het afgelopen jaar lang niet zoveel heb kunnen bloggen als ik eerder deed. Dit kwam door dat ik een nieuwe werkplek had, in de schoonmaak. Echter heb ik bijna een jaar lang op mijn tenen gelopen en dit is helaas verkeerd afgelopen. Een aantal maanden geleden kreeg ik opnieuw last van overspannenheid, waarbij ik helaas steeds meer last van mijn paniekstoornis kreeg. Ik ging nog wel naar de dierentuin; maar dit werd steeds lastiger voor me. Net na mijn zomervakantie ben ik helemaal ingestort. Sindsdien ben ik ziek gemeld op mijn werk. Omdat mijn medicatie niet goed meer werkt ben ik bezig met veranderen daarvan, daardoor is ook mijn depressie naar boven gekomen. Ik zit dus nog steeds heel slecht in mijn vel. Jammer genoeg ben ik erg snel overprikkeld en daardoor kan ik ook niet mijn vrijwilligerswerk bij de kindjes doen. Het naar de dierentuin gaan probeer ik op te pakken, maar met een flinke lijst aanpassingen. Ik heb namelijk nogal de neiging over mijn grenzen te gaan.

Dit gebeurd bij alles, ook mijn hobby's leveren me zo stress op. Ik heb duizend ideeën maar het lukt me natuurlijk niet om alles uit te voeren. Vaak wil ik het ook nog perfect doen. Zodoende begin ik overal mee, maar komt er zelden iets af. Ik wil graag wat minder foto's maken in de dierentuinen, ben ik er eenmaal dan gebeurd er weer zoveel leuks en dan heb ik er zo weer een heel stel. Dan kan ik erg lastig kiezen en dus ben ik een tijd bezig met het uitzoeken en omdat ik ze ook graag wil delen, komen er flink veel op mijn Facebookpagina Jenny's Pics. Gevolg is wel dat ik enorm achter loop. Daarbij zijn er ook nog heel wat dingetjes op Koninklijk gebied waar ik wel over zou willen loggen, maar waar ik gewoonweg niet aan toe kom. Mijn interesse in koninklijke kinderen is er zeker weten nog steeds! Als er dan weer zo'n leuk bericht komt van een tweede Royalbaby op komst, dan kriebelt het absoluut. Ik probeer mezelf rust te gunnen en daarom gedoseerd te kiezen wat ik achter de computer ga doen. Vandaar dat ik soms ook behoorlijk lang niet op andere websites kom.. Het is echt geen desinteresse, maar ik moet gewoon per dag kijken wat ik aan kan..

Groetjes, Jenny.

Foto girafje: netgiraffe Lesedie, geboren 16 mei 2014 in Artis. Foto aapje: rode brulaapbaby, geboren 18 juni 2014 in Apenheul.

Het verhaal van Jojo! (1)

In het voorjaar van 2013 kwam er een nieuwe aanlooppoes bij ons in de achtertuin. Ze was erg hongerig en behoorlijk schuw. Maar de honger won het van haar schuchterheid en al snel wist ze het eten te vinden wat in onze tuin klaar stond voor onze eigen katten en enkele mee eters uit de buurt. Omdat deze zwart-witte poes veel weg had van Spook noemden we haar maar Mook.. 

Maar dat is niet echt een leuke naam natuurlijk, dus op een gegeven moment werd het Jojo. Toen deze poes voor het eerst bij ons in de achtertuin kwam waren er duidelijk kittens op komst. Inderdaad konden wij aan haar in gebruik genomen tepeltjes zien dat ze ook echt moeder was geworden. Waar ze haar kleintjes gekregen heeft weten we niet. Of ze toen nog ergens een huis had of ze gewoon in de struiken heeft gebracht, geen idee. Ze pendelde in elk geval heen en weer tussen haar kittens en ons huis. Ze had zo'n honger en een zogende poes moet extra veel eten, dus we gaven het haar ook.

Het gekke was dat Jojo hoe langer hoe meer bij ons in de tuin bleef. Ze had veel interesse in 'onze' kittens; Bluukie, Bobo en Boefie. Het was duidelijk dat ze ervaring had met kittens. Maar waar waren haar eigen kleintjes?? Het meest waarschijnlijk is dat ze al van haar weg waren gehaald. Of dood gegaan waren..

In de maand juli was er voor Jojo weinig reden meer om nog bij ons vandaan te gaan. Ze vond slaapplekjes in onze tuin en haalde stunten uit door over de schutting te lopen. Af en toe ging ze nog wel een stukje wandelen en stak een (gevaarlijke) weg over. Jojo was - en is- een poes die op zichzelf is en slecht met andere katten op kan schieten. Ze begon te vermageren en aan haar buik was duidelijk te zien dat ze zogende kittens gehad had.

Toen werd het augustus. Jojo werd opnieuw krols en bood zich aan de katers aan. Buurtkat 'Gijs' bakte er (ondanks jaren van oefenen) weinig van, buurtkater 'Monster' (later bleek zijn echte naam Diesel) was een ervaren dek-kater. Ondertussen kwam Jojo ook bij ons binnen en het was ontroerend om te zien hoe dankbaar ze was met een plekje om te slapen. Ze leerde ook wat meer katten kennen, al bleef ze het liefst op afstand.

Jojo was uitgeput en sliep heel veel. Ook at ze goed en al snel begon ze tekenen te vertonen van een nieuwe dracht. Maar het bleef een verrassing hoeveel kittens er op komst waren. Het ene moment leek ze best wel dik en dacht ik:  'Nou, dat zijn er zeker 2 of 3.' Op een andere keer waren er gezinsleden die twijfelden of ze niet gewoon wat aangekomen was door de betere leefomstandigheden. Maar ook Jojo's karakter veranderde. Ze werd steeds aanhankelijker!

Wordt vervolgd!

Pagina IJsberen Archief

Het zijn al sinds jaar en dag mijn lievelingsdieren, ik zoek hen regelmatig op in de verschillende dierentuinen. Maar wie is nou wie? Een overzichtje van de IJsberen in Nederland.

 Wie?
IJsberin Beja is geboren op 20 november 1986 in Wenen. Haar moeder Uta leefde van 1970 tot 1993, haar vader Sven werd een jaar ouder. (1970-1994.) Beja heeft tot 1988 in Wenen gewoond, daarna is zij verhuisd naar Dvůr Králové en in 1991 naar de Zoo van Antwerpen. Vanaf juni 2005 is Beja op Nederlands grondgebied.

Waar?
Beja woont in Dierenrijk, Nuenen. Zij heeft daar kennis gemaakt met de ijsbeertweeling Jelle en Henk en is voor hun charmes gevallen. Op 24jarige leeftijd kreeg zij voor het eerst een jong, op 6 december 2010. Helaas heeft het ijsbeertje het niet overleefd, waarna Beja het opgegeten heeft (geheel natuurlijk gedrag) en daarom krijgt Beja dit jaar weer een nieuwe kans.

Wie?
IJsbeer Eric is geboren op 8 december 1993 in Berlijn. Zijn vader Gorki leefde van 1979 tot 1997, zijn moeder Aika (1980) woont nog steeds in Berlijn. Eric verhuisde in 1994 naar Wenen en kreeg daar 7 nakomelingen. 5 daarvan met Olinka. Alleen de in 2001 geboren Nord♂ en Felix♂ hebben een andere moeder.  In 2000 werden Llyod (♂) en Nika (♀) geboren, in 2004 Lara (♀) en in 2007 Arktos (♂) en Nanuq (♂). Sinds 17 november 2008 is Eric in Nederland; op 25 maart 2009 had hij voor het eerst lijfelijk contact met Tania. Helaas kreeg Tania geen nakomelingen, waarop Olinka naar Nederland werd gehaald. Met Olinka heeft Eric op 6 december 2010 opnieuw een zoontje gekregen, Vicks. Eric is bovendien opa geworden van de tweelingbroertjes Gregor en Aleut, zoontjes van Felix.

Waar?
In Diergaarde Blijdorp in Rotterdam heeft Eric een riant verblijf. Als het sneeuwt is de beer in zijn sas, maar hij vermaakt zich ook prima met rollen in de modder! Eric zwemt graag. Hij is ook dol op sneeuw, dan kan hij zijn geluk niet op.. In november 2012 is Eric erg ziek geweest, waarschijnlijk had hij longontsteking.

Wie?
IJsberin Freedom is de dochter van Huggies (1994) en Nuuk (1993) en werd geboren op 6 december 2001 in Kolmarden, Zweden. Op 14 maart 2002 arriveren moeder en dochter in Ouwehands Dierenpark. Met een onderbreking van enkele maanden (die Freedom doorbracht in Nuenen) woont zij daar nog steeds. In 2007 kreeg ze met Victor zoon Sprinter en in 2010 de tweeling Siku en Sesi.

Waar?
Freedom woont dus nog steeds in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. Haar verzorger noemt haar 'Freedy-Weedy'. Freedom heeft het in het jaar 2011 druk gehad met de opvoeding van haar ondernemende ijsbeertweeling. In 2012 liet ze Siku en Sesi steeds meer hun eigen gang gaan. Af en toe gaf ze gehoor aan het gebrul als de twee wilden drinken.. Freedom houdt niet van zwemmen, alleen als het erg warm is óf er iets lekkers in het water ligt neemt ze wel eens een duik.

Wie?
Henk is er één van de wereldberoemde ijsbeerdrieling, zijn broer heet Jelle en zijn zus Ewa. Het drietal werd geboren in Rhenen op 26 november 2005; hun moeder is Huggies (1994) en hun vader Victor (1998). Begin september 2007 is Henk verhuisd naar Nuenen, waar hij nu nog steeds woont.

Waar?
Henk en zijn broer Jelle woonden een tijd samen in Dierenrijk Europa, Nuenen. De broers konden niet meer samen in één verblijf, ze vergaten ze dat ze familie zijn en vochten elkaar de tent uit! Daarom is Jelle op 17 mei 2011 verhuisd naar Canada, vanuit Saint FelicienMogelijk is Henk in december 2010 voor het eerst vader geworden, helaas heeft het jong niet lang geleefd.

Wie?
Het ijsbeertje Huggies werd waarschijnlijk geboren in november of december 1993. Ze woonde de eerste maanden van haar leven in de wildernis, tot ze haar moeder kwijtraakt en eenzaam op een ijsschots rond drijft. Enkele Poolonderzoekers vinden haar; er wordt met spoed een plekje voor Huggies gezocht en die wordt gevonden in Rhenen. Op 23 juni 1994 mogen Huggies en haar speelkameraadje, een jonge bruine berin met de naam Björna, voor het eerst naar buiten. Later krijgt Huggies een pleegmoeder, ijsberin Karin. Op 16 december 1998 vertrekt Huggies naar Zweden, waar ze kennismaakt met ijsbeer Nuuk (ook wel Nordman) en op 6 december 2001 bevalt van Freedom (♀).  In maart 2002 komen Huggies én Freedom weer terug naar Rhenen. Huggies krijgt daar samen met Victor een drieling, de broers Jelle & Henk en Ewa (♀) en een tweeling, Walker (♂) en Swimmer (♂). Swimmer kreeg zijn eerste zwemles op 21 maart 2009 en stierf kort daarna aan een bloeding.

Waar?
IJsberin Huggies woont sinds 1998 weer in Ouwehands Dierenpark te Rhenen. Nadat ze kort achter elkaar een aantal jongen heeft gezoogd en groot gebracht is ze wat verzwakt. Daardoor is haar weerstand achter uit gegaan en kreeg Huggies last van jeuk en andere vachtproblemen. Dit is behandeld en het gaat nu steeds een beetje beter. Huggies lust graag pinda's. Haar laatste jong Walker is in november 2010 vertrokken naar een dierentuin in Schotland. Huggies en Victor hebben opnieuw gepaard en dus is er een grote kans dat Huggies komende winter opnieuw moeder wordt..

Wie?
IJsberin Olinka werd geboren op 21 november 1992 in Köln. Haar moeder was Olga (zij leefde van 1979 tot 2007) en haar vader Omaha (1980-1998). In maart 1994 verhuisde zij naar Wenen, vanwaar ze in 2002 naar Bremerhaven ging. In mei 2003 terug naar Wenen, van november 2005 tot december 2006 verbleef Olinka in Gelsenkirchen. Daar vandaan mocht ze weer terug naar Wenen, tot slot kwam ze op 4 maart 2010 naar Rotterdam. Olinka heeft inmiddels al 6 nakomelingen, in 2000 kregen zij en Eric een tweeling: Lloyd (♂) & Nika (♀). In 2004 werd Lara ( ♀) geboren en in 2007 volgden de broertjes Arktos en Nanuq. Tot slot werd Olinka in 2010 moeder van Vicks (♂).

Waar?
Olinka is dus nog niet zolang in Nederland, maar ze lijkt helemaal thuis in Diergaarde Blijdorp, Rotterdam. Nadat ze haar oude liefde Eric weer mocht ontmoeten is ze in het najaar van 2010 in winterslaap gegaan. Daar kreeg ze een baby, die al vlug over de hele wereld bekeken werd via de webcam.. Op 17 maart 2011 mochten Olinka en haar kleine Vicks eindelijk naar buiten! Vicks zorgt er wel voor dat Olinka zich niet verveeld..

Wie?
IJsbeertje Sesi is geboren op 25 november 2010 in Rhenen, en heeft een broertje of zusje: Siku. Papa is Victor (1998) en moeder Freedom (2001). Het is nog niet bekend of Sesi een jongetje of een meisje is. Sesi is Inuit voor 'sneeuw.'

Waar?
De ijsbeertweeling Siku en Sesi steelt de show in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. In 1972 liep er voor het laatst zo'n ijsbeertweeling rond, aangezien Walker zijn tweelingbroertje Swimmer al in maart 2009 verloor. Sesi is kerngezond en weegt op de leeftijd van 4 maanden al ongeveer 25 kilo. Samen met Siku speelt het beertje heel veel in het water en natuurlijk stoeien ze ook graag!

Wie?
Siku is het broertje of zusje van Sesi. Het ijsbeertje werd geboren op 25 november 2010 en bijna 3 maanden door moeder Freedom (2001) verzorgd in het kraamhol. Vader van de tweeling is Victor (1998). Sinds 21 februari mogen Siku en Sesi buiten spelen, ze kregen toen ook hun naam. Siku is Inuit voor 'IJs'.

Waar?
IJsbeertje Siku woont in Ouwehands Dierenpark, Rhenen. Waarschijnlijk mag de tweeling daar blijven totdat ze bijna 2 jaar zijn. Dan wordt er een nieuw thuis voor hen gezocht. Voorlopig heeft Siku het druk met groeien, spelen en zwemmen..

Wie?
IJsbeertje Vicks werd geboren op 6 december 2010 in Rotterdam. Vicks is zeer waarschijnlijk een jongen! Zijn moeder is Olinka (1992) en zijn vader Eric (1993). Vanaf 26 januari was Vicks online te bewonderen via webcams in het kraamhol. Het beertje groeide als kool en werd steeds ondernemender. 17 maart was het eindelijk zover en mocht Vicks voor het eerst buiten spelen. Hij nam meteen een duik in het water!

Waar?
Vicks is het eerste ijsbeertje wat in dit nieuwe ijsberenverblijf geboren werd. Het was 14 jaar geleden dat er in Diergaarde Blijdorp te Rotterdam voor het laatst ijsbeerbaby's waren. Vicks jaagt graag vogels op  en klimt en klautert op een boomstam in het verblijf. Verder is hij een echte waterrat!

Wie?
IJsbeer Victor is de stoere fokman van Ouwehands Dierenpark. Hij werd geboren in Rostock op 18 december 1998, waar hij woonde tot hij op jonge leeftijd naar Nederland verhuisde. Zijn moeder heet Vienna (1988) en zijn vader Churchill (1979). In 2000 kwam Victor in Rhenen, waar hij nu nog steeds woont. Met uitzondering van een periode van 11 maanden - november 2002 tot oktober 2003- die hij in Amsterdam doorbracht. Hij was daar dikke vrienden met ijsberin Katrien (1981-2003) die helaas plotseling overleed tijdens een operatie. Met Vera (1981-2008) kreeg hij op 11 december 2002 een zoon, Rocky. Inmiddels is Rocky vader geworden van Qannick (♀ 2010) en Victor dus opa. In november 2005 kreeg Huggies (1993) een drieling - Henk, Jelle en Ewa - met Victor; in december 2008 volgde een tweeling: Walker en Swimmer. Ook bij Freedom (2001) heeft hij 3 jongen verwekt: Sprinter, Siku en Sesi.

Waar?
Victor woont dus al jaren in Rhenen, dankzij hem heeft Ouwehands Dierenpark goede fokresultaten met ijsberen. Hij mag in het voorjaar, tijdens de paartijd, enkele weken doorbrengen met zijn vrouwtjes. Verder leeft hij alleen, net als in het wild. Victor verveelt zich af en toe een beetje, maar is verder een behoorlijke gemakkelijke ijsbeer. Hem maak je absoluut niet blij met pinda's, zoals een echte man betaamd wil hij alleen maar een flink stuk vlees eten!

Wie?
De oudste ijsbeer van Nederland is ijsberin Wash. Zij werd geboren op 12 december 1981 in Winnipeg (Canada) en haar ouders waren Debby (1966-2008) en Skipper (1964-1999).  In de periode 1982 tot 1997 woonde Wash in Belfast; van 1997 tot 2004 in Rhenen. In oktober 2004 verhuisden Wash en Tumble (1981-2009) samen naar Nuenen.

Waar?
Wash woont tegenwoordig dus in Dierenrijk Europa, Nuenen. Omdat Jelle en Henk niet bij elkaar in één verblijf kunnen zit er één van de broers bij Wash in het verblijf. Aangezien Wash bijna 30 jaar is zal ze geen nakomelingen meer krijgen. De ijsberin gaat haar eigen gang. Hoewel ze dus echt een oudje is kan Wash nog best een tijdje leven, zolang ze nog gezond is. Haar moeder werd namelijk bijna 42 jaar!!

De eerste maanden van prinses Leonore.

In New York werd een Zweeds prinsesje geboren.. een dochtertje voor prinses Madeleine en Chris O'Neill. Dat het een meisje werd was geen verrassing meer, al in november maakte het Zweedse hof dit bekend. Dit kwam doordat een Zweeds blad de lijst met cadeaus voor een meisje, die het stel had samen gesteld op internet ontdekte. Daardoor wisten we ook de uitgerekende datum: 25 februari. Dit was iets meer dan 9 maanden na het huwelijk van het paar op 8 juni 2013.

Het meisje werd op donderdagavond 20 februari 2014 om 22:41 uur (plaatselijke tijd) geboren. Ze woog toen 3150 gram en was 50 centimeter lang. Bij de persconferentie toonde een trotse vader het voetafdrukje van de baby, na te hebben opgemerkt: "ze heeft 10 vingers en 10 tenen." Chris vertelde: "Ze lijkt op haar moeder, en dat is iets wat ik altijd al wilde." Ook voegde hij er nog aan toe dat het kleine meisje bruine ogen en bruin haar heeft. Madeleine postte een foto van het voetje op Facebook, waarbij ze schreef: "Ik ben overweldigd."

Op 23 februari mochten moeder en kind naar huis, bij het verlaten van het ziekenhuis werd een foto gemaakt. Te zien is dat het baby'tje warm weggestopt onder een dekentje in de Maxi-Cosi ligt. In een speciale ministerraad (op 26 februari) op het koninklijk paleis in Stockholm maakte koning Carl Gustav haar namen bekend.  Ze heet Leonore Lilian Maria en is hertogin van Gotland. Ook gaf het Zweedse hof de eerste foto's vrij, eentje van de baby (gemaakt door papa Chris) en de andere maakte prinses Madeleine van de trotse grootouders met hun tweede kleindochter.

Prinses Madeleine schreef op 4 maart over haar dochtertje: "We zijn zo blij dat we Leonore in ons leven hebben. Ze is als een engel en net als haar naam brengt ze ons zonnestralen, zelfs op een bewolkte dag." Haar naam zou 'fakkel' betekenen (past daardoor ook mooi bij Estelle 'ster'.) Nichtje Estelle heeft rond 24 april met haar vader en moeder een bezoek gebracht aan Leonore en wij kregen daarvan prachtige foto's te zien. De nichtjes hadden hetzelfde witte jurkje aan. We zien het kleine prinsesje voor het eerst een beetje wakker op haar felicitatie voor opa.

Als er informatie over de doop van prinsesje Leonore bekend wordt gemaakt, worden daarbij ook enkele nieuwe foto's van haar vrijgegeven. Ze zijn gemaakt op 19 mei, Leonore was toen dus (bijna) 3 maanden. Opnieuw als schone slaapster prijkt de baby in de armen van haar ouders. Op 3 juni komt het gezinnetje aan op Zweedse bodem omdat ze daar gedoopt zal worden, waar ze vervolgens de Nationale Feestdag (6/6) meevieren. Ze openden de deuren van het koninklijk paleis, want daar was Open Huis. Zelfs Leonore droeg de nationale traditionele klederdracht!

 Precies op de dag dat haar ouders hun eerste huwelijksverjaardag vierden, 8 juni 2014, werd het Zweedse prinsesje gedoopt. Het was tevens eerste Pinksterdag. Tijdens de dienst liet ze zich even duidelijk horen, waarop ze haar speentje kreeg. Maar eigenlijk sliep Leonore Lilian Maria vooral. Chris sprak een gebed uit : "Dank U voor ons kind, dank U voor het geschenk dat U ons gaf." Op het moment dat de voorganger het meisje over nam van haar moeder protesteerde ze heel eventjes. Maar terwijl ze het doopwater (afkomstig uit een bron van het eiland Oland) op haar voorhoofd kreeg gaf ze geen kik.  NOS.  Samenvatting. 

 Het prinsesje droeg dezelfde jurk als waarin haar nichtje Estelle (en vele andere familieleden) werd gedoopt. De doopjurk stamt uit 1906. Tijdens de receptie na afloop van de doopdienst lag de kleine Leonore in het traditionele schommelwiegje. Ze had haar oogjes open en ook op de officiële foto's was het meisje goed wakker.

 Leonore heeft maar liefst 6 peetouders, waaronder haar tante kroonprinses Victoria. Ze heeft verder van haar vaders kant 5 tantes en van haar moeders kant oom Carl-Philip. Het prinsesje staat terecht in het middelpunt van de belangstelling in haar familie!!

Foto's: Kungahuset.se (Prinsessan Madeleine/ H.K.H. Kronprinsessan Victoria/ Anna-Lena Ahlström). Screenshots: video van Kungahuset.se.